There are places I remember
All my life though some have changed
Some forever not for better
Some have gone and some remain
All these places had their moments
With lovers and friends I still can recall
Some are dead and some are living
In my life I've loved them all
But of all these friends and lovers
There is no one compares with you
And these memories lose their meaning
When I think of love as something new
Though I know I'll never lose affection
For people and things that went before
I know I'll often stop and think about them
In my life I love you more
Though I know I'll never lose affection
For people and things that went before
I know I'll often stop and think about them
In my life I love you more
In my life I love you more
(Lennon - McCartney, 1965)
Vandaag werd mij drie keer gevraagd of ik nog wist waar ik was en wat ik deed toen ik hoorde dat John Lennon vermoord was. Ja! Dat weet ik nog en dat zal ik niet vergeten.
Maar ik heb behalve deze nog veel meer herinneringen aan John Lennon. En aan The Beatles. Het is de soundtrack van mijn jeugd, en daarmee van mijn leven. De betekenis en invloed van deze muzikale supernova kan niet overschat worden. Met steeds weer een nieuwe kwantumsprong herdefinieerden ze bij vrijwel elke nieuwe lp de popmuziek. In de jaren zestig waren ze er altijd, en overal.
Globaal maakten ze per jaar 2 lp's, plus drie singles, plus een film, gingen ze meerdere keren op tournee en verzorgden de eerste jaren daarnaast bijna wekelijks een live radioprogramma voor de BBC waarin ze ook nog eens optraden. Kom daar nu nog maar eens om.
Mijn eerste herinnering is volgens mij hun vierde single, She Loves You, waarmee ze in Europa definitief doorbraken. Wekenlang stond dit nummer 1 in de Top 10 van de Vara Radio & TV Gids, die mijn ouders hadden. Deze Top 10 werd wekelijks op de radio uitgezonden, ik mocht daar naar luisteren, maar niet te hard hoor, die jazz-muziek!
Alle singles daarna herinner ik me ook, en hoe ze in première gingen, Paperback Writer/Rain bijvoorbeeld bij Radio Veronica.
The Beatles in Nederland. Helaas kon/mocht ik daar niet naartoe, maar we volgden het op TV. Herman Stok mocht als Nederlands hipste interviewer in Treslong wat vragen stellen. Of The Beatles hun eigen sokken wasten.
In het door onze klas opgevoerde toneelstuk aan het eind van de lagere school wisten we een Beatles-nummer te smokkelen, I'm down.
Ik herinner me hoe ik met mijn nicht luisterde naar Rubber Soul, of de teksten probeerde te vertalen van I'm The Walrus. Wat betekent in godsnaam GOO GOO GOO JOOB! Kom daar maar eens uit als 13-jarig MULO-kereltje.
Een middelbareschoolvriend had de witte dubbel-lp op tape opgenomen (en alle andere Beatles-lp's, overigens); op zijn kamer meezingen, trommelen, pianospelen. Daar schijnt nog een opname van te bestaan. Een verontrustende gedachte.
En nog meer, nog veel meer. In krap 8 jaar 27 keer nummer 1 in Amerika en Engeland.
En daarna John sans Beatles. Met Yoko. John&Yoko's Two Virgins....hm.....
Cold Turkey, Give Peace A Chance. De briljante eerste solo-lp Plastic Ono Band. Daarna Imagine.
Het creatieve dal van Some Time in New York City. Het jarenlange gedonder met John's Green Card.
Mind Games, Walls and Bridges, het laatste optreden in Madison Square Garden, met Elton John.
En toen ineens: geen platen meer, vijf jaar niets. Toen onvoorstelbaar. In bladen als Melody Maker, Rolling Stone en ook door Beatlefans onderling werd regelmatig gespeculeerd over het hoe en waarom, maar vooral: zou John Lennon ooit nog een plaat maken. Het leek er niet op.
In de zomer van 1980 was er ineens een klein berichtje in NME, en een interview in Newsweek, met nieuwe foto's: John Lennon was 'in het geheim' in een studio in New York dan toch bezig met een nieuwe lp, 'a collection of love songs'. Dat werd Double Fantasy, ook deze lp kocht ik op de dag van uitkomen, ergens half november. Drie weken later was het 8 december 1980, in Europa al 9 december. Een koude, mistige winterdag.
John Lennon, my all-time hero of rock 'n' roll.
This is Dr. Winston O'Boogie saying goodnight
From Record Plant East, New York
Everybody here says 'Hi',
Goodbye!
