Dit boek kocht ik tegelijk met De eeuwige terugkeer van het fascisme, van dezelfde schrijver. Riemen houdt hier een pleidooi voor een terugkeer naar wat hij ziet als een traditioneel Europees ideaal: een leven in het ware, het goede en het schone. ‘Zoek haar niet in de wereld van de media, de politiek, de wereld van het lawaai. Daar is de geest nog nooit geweest. Ga niet naar de academia. Die hebben de geest verdreven. En de kerken? Niet zonder reden klinken zij hol. De wereld van de roem? We zullen er slechts in dolen.’ In vier essays wordt de lezer geleid langs Socrates, Spinoza, Goethe en Thomas Mann als grote voorbeelden. Het stuk over Thomas Mann vond ik het beste, ik ben benieuwd geworden naar diens 'De Toverberg'.
