Schande! Schande! Schande!

Gisteren ging ik met mijn moeder op bezoek bij haar broer en zijn vrouw. Oom en tante dus. Mijn oom is 96, tante wat jonger, en door een hersenbloeding bij tante afgelopen voorjaar zijn uiteindelijk beiden nu in een verpleeghuis terechtgekomen. Samen, dat dan nog wel. Wat een treurigheid. Wat een godvergeten schande. Het zal allemaal wel met budgetten en salarissen te maken hebben. Twee keer per dag racet het personeel langs om tante uit bed te takelen, te wassen en in de stoel te zetten, en omgekeerd. Deze week hebben de bewoners van dat tehuis 3 dagen geen warm eten gehad, maar een boterham met hagelslag. Geen kok beschikbaar. De vierde dag werd het te gortig, en kon men aangeven of je wat wilde hebben van de buurtchinees. Gewoon hier Nederland, in een buitenwijk in Den Haag.