Vanavond was er een concert van Egon Kracht & The Troupe, plus Lydia van Dam, Gerard van Maasakkers en Jeroen Zijlstra. Egon is vooral bekend als contrabassist bij Maarten van Roozendaal, maar hij heeft daarnaast een clubje musici om zich heen verzameld waarmee hij bijzondere muziekprojecten uitvoert. Twee jaar geleden bijvoorbeeld woonde ik een integrale uitvoering bij van Joe's Garage van Frank Zappa. Vanavond waren er dus drie extra zangers en werden er liedjes gebracht van (o.a.) Maarten van Roozendaal, Theo Nijland, Bob Dylan, Leonard Cohen, met als gemeenschappelijk kenmerk dat ze over troost gaan. Ik werd voluit geraakt door een sentimenteel liedje van Gerard van Maasakkers over zijn jonggestorven zusje, geschreven toen ze vijftig zou zijn geworden, over de plaats die ze toch (weer) innam in het gezin, en hoe haar leven zou zijn geweest als.
Ik moest daarbij denken aan mijn broertje. Die zou vorige week 49 jaar geworden zijn.
