In 2023 las ik Alkibiades, de historische roman van Ilja Leonard Pfeijffer. Ik vond het een goed boek, interessant, en heb het met veel aandacht gelezen, inclusief de 170 bladzijden bijlagen en noten, die ook weer verwezen naar (meest Engelse) vertalingen van klassieke teksten. Het ging daarbij om verwijzingen naar specifieke versregels.
Nu, 2 jaar later, heeft Pfeijffer een en ander nog eens dunnetjes overgedaan. Hoewel, dunnetjes, dit boek telt 450 bladzijden. Het bevat de eerder vermelde bronnen en meer, in totaal165 stuks, nu in Nederlandse vertalingen door verschillende auteurs. Pfeijffer heeft dit samengesteld, en een flink aantal ook zelf vertaald. En zo las ik 165 grotere en kleinere fragmenten over het leven van Alkibiades, door verschillende auteurs. Ook hier zijn Thucydides, Diodorus Siculus en Plutarchus natuurlijk de grootste leveranciers.
Het boek leest niet gemakkelijk weg, het vergt inspanning. Maar dat geeft niet, ik heb het (weer) met belangstelling gelezen.
Maar: nu is het genoeg. Klaar met Alkibiades!
