Afgelopen weekeinde was er een mooi eerbetoon aan Ann Burton georganiseerd in het Concertgebouw. Ann Burton wordt wel beschouwd als een van de Grote Drie van de Nederlandse jazz-zang uit de twintigste eeuw, samen met Rita Reys en Greetje Kauffeld. Ze overleed in 1989, maar de Kleine Zaal van het Concertgebouw was uitverkocht, dus vergeten lijkt ze zeker nog niet.
Fay Claassen (vier Edisons, geweldige stem) en Gabe Kruse (aanstormend talent) zongen, begeleid door het JOC (Jazz Orchestra of the Concertgebouw), nummers die Ann ook in haar repertoire had. Van Cole Porter tot Lennon and McCartney. Ik ben niet echt (echt niet) een jazz-kenner, ik zou de muziek omschrijven als smooth-vocal-jazz, met begeleiding dus wel van een flinke band. Ik vond het een fijne muziekavond.
Er was een mooi programmaboekje verkrijgbaar met foto's en een portret, geschreven door Rudi Kagie.
Burtons muziek is (in Nederland: beperkt) leverbaar, deze fijne cd verscheen in 2020. In Japan, waar ze echt een ster was, verscheen dit jaar nog een nieuwe heruitgave van een lp. Ook is redelijk wat van haar muziek te beluisteren op Spotify. Ik heb een paar cd's, die ik niet elke avond draai, maar wel van tijd tot tijd.
Ann Burton was de artiestennaam van Johanna Rafalowicz. Deze avond en het mooie programmaboekje werden mede mogelijk gemaakt door haar neef Amnon Rafalowicz. E. en ik woonden deze avond bij op zijn persoonlijke uitnodiging.
