Er is een nieuw 'theaterbolwerk', Punch, dat zich erop toelegt teksten van onbekende schrijvers op de planken te brengen. Wat mij betreft een mooi initiatief, ik bedoel: De meeuw, Oom Wanja, Who's Afraid of Virginia Woolf en natuurlijk de hele Shakespeare zijn geweldig, maar die komen tóch wel regelmatig voorbij; dit is iets nieuws. Ze werken met goede, bekende acteurs en regisseurs.
Gisteren zag ik Ongerijmd, van Frank Siera. Ik in ieder geval had nog niet van hem gehoord. Het is een speelse voorstelling, met vijf 'stemmen', die proberen structuur aan te brengen in de biografie van Gerrit Achterberg. Geen droge opsomming van feiten en feitjes, maar over elkaar buitelende invallen en opmerkingen.
De vraag die de schrijver had en ons voorhoudt: Achterberg schoot (zoals wel bekend ) zijn hospita dood, maar werd niet-toerekeningsvatbaar verklaard voor zijn daad. Maar hoe zit het dan met je andere daden, zoals je gedichten? Feit is (zoals een bezoeker opmerkte) dat je een gedicht van Achterberg de eerste keer leest, en de keren daarna bestudeert.
De theatertekst (aangeschaft) leest ook als een gedicht, een partituur. Mooi.
Ik zou zeggen: ga kijken, men is al onderweg, deze voorstelling wordt gespeeld tot begin november.
(Vanmorgen zat ik dan toch maar mooi weer te bladeren in Alle Gedichten van Achterberg. 'Symbolen worden tot cymbalen in de ure des doods ...', we lazen het (Werkster) op de middelbare school, lang geleden.)
