Ik blader door mijn lijstjes: goede boeken die ik dit jaar las zijn bijvoorbeeld Moby Dick van Herman Melville, Donau van Claudio Magris, Nescio van Lieneke Frerichs, The Lyrics van Paul McCartney, De morgenster van Karl Ove Knausgård, Philip Roth van Blake Bailey en Alles voor het moederland van Michel Krielaars.
Ik las ook boeken die mij minder bevielen. Die noem ik hier maar niet. Nou vooruit, eentje dan: De meeste mensen deugen van Rutger Bregman. ECHT GEEN GOED BOEK, maar de schrijver zal van deze opmerking niet wakker liggen. Ik herinner mij niet dat er dit jaar een boek was dat ik halverwege definitief heb dichtgeslagen.
Wat getallen (tja, bèta):
De grafiek laat zien: een paar boeken meer (61) dan vorig jaar.
Voor mijn gevoel was 2021 een 'dikkeboekenjaar'. De voorgaande 31 jaar (1990 - 2020) was de gemiddelde boekdikte 248, zeg: 250 bladzijden. Wat is dan een 'dik boek'? Ik zeg: meer dan 500 blz., het dubbele.
Het gemiddelde door mij dit jaar gelezen boek telde 281 blz., 13 boeken waren dikker dan 500 blz., inderdaad meer dan ooit. Voor wat het waard is.
Het dikste boek dat ik las was De Amerikaanse romans, deel 2 van Vladimir Nabokov, 1003 blz. Dat bevat wel drie romans, maar in 'mijn systematiek' telt het als een. Het dunste boek(je) is Het Bureau van J.J. Voskuil, in het kort naverteld door Emma Ringelding (16 blz.).
De boeken zijn als volgt in te delen: 45 bellettrie, 16 meer informatief proza, 49 Nederlands of vertaald, 11 Engelstalig, 1 Duits. 15 boeken las ik voor de tweede of derde keer. Dat doe ik wel meer, en misschien wel steeds vaker. Ik geloof dat Karel van het Reve en J.M.A. Biesheuvel op het laatst alleen nog hun favoriete boeken herlazen. Er is wat voor te zeggen.
Dit was het boekenjaar 2021, volgend jaar weer een boekenjaar!
