In het kader van 'John Lennon zou dit jaar 80 jaar zijn geworden' was het weer eens tijd voor een compilatie van 's mans beste, meest bekende tracks. Dat is meer gebeurd, voor het eerst in 1975, met Shaved Fish, nog samengesteld door John zelf. Daarna volgden The John Lennon Collection, Lennon Legend, Working Class Hero, Gimme Some Truth, Power To The People, alle met een steeds wisselende combinatie, permutatie van tracks. Misschien vergeet ik nog een of twee releases, ik heb niet alles steeds opnieuw aangeschaft.
En nu is er dan Gimme Some Truth (niet te verwarren met de eerder verschenen box met dezelfde naam). Het verscheen als 1cd, als 2cd, en in een luxe uitvoering in een doos die netjes past naast het eerder verschenen Imagine. The ultimate Collection.
Ik kocht deze laatste uitvoering, 2 cd's, 1 blu-ray audio disk het highres, surround en dolby atmos mixen, en een mooi boek van 124 blz, met allerlei opnamedetails, interviews, herinneringen en wetenswaardigheden. Ik heb al deze nummers al, het voor mij aantrekkelijke is dat ze nu gepresenteerd worden in een zogenaamde ultimate mix, en dat is (net als bij Imagine) een echte verbetering. Het is een ruime keuze, 36 tracks.
Verder valt er niet veel over te melden, behalve dan dat ik twee tracks mis: Mother, wellicht John's meest persoonlijke song, en Woman is The Nigger of the World, een misschien controversieel nummer, maar wel de lead single en openingstrack van Sometime in New York City. Een nummer dat John verdedigde op tv en radio, tot en met zijn laatste radiointerview voor RKO, op 8 december 1980, een paar uur voordat hij werd vermoord. In plaats daarvan nu Angela. Een mindere keus, jammer.
