Vroeger sprak ik nog geen Engels. Er was nog niet zoveel tv waar je, al zappend, de hele godganse dag Engels kon horen. Ook op de radio was in de popmuziek Engels nog niet zo overheersend als nu. Mijn ouders spraken geen Engels, en Engelse les kreeg ik pas op de middelbare school. En dat gold ook voor vriendjes en vriendinnetjes. Af en toe hoorde je natuurlijk wel wat, en soms begreep je het, soms niet, en soms raadde je wat er bedoeld werd.
Ook toen had je al Mars en Milky Way, die chocoladerepen. De namen hadden 'iets met sterren te maken', de planeet en de Melkweg, dat wist ik op een of andere manier. En zo bedacht ik dat dat ook wel zou gelden voor die andere chocoladereep, Nuts (nooit echt lekker gevonden). Waarom of waardoor weet ik niet, maar ik kwam tot de conclusie dat Nuts dan wel het Engelse woord voor Aarde zou zijn. Best wel even gedacht.
Nu ik wel Engels spreek: zo'n gekke gedachte was het niet. This world is going nuts.
