Mijn grootouders hadden een bakbeest van een radio in de kamer staan. Als je hem aanzette lichtte hij op, door het opwarmen van de buizen. Op de afstemschaal stonden verre steden. Zagreb, Milano, Breslau, Beromünster, Dublin. Wat een hoop stations. Meestal waren ruis en kraak met onverstaanbare gesprekken in de verte het enige wat ik er uit wist te krijgen. Mijn grootvader greep dan in en zette hem weer op 'Hilversum'.
Thuis hadden we geen radio. Wij hadden draadomroep of, zoals mijn ouders zeiden, radiodistributie. Dat was eigenlijk een soort kabelradio. Ik weet niet precies waarom we radiodistributie hadden en niet een 'echte' radio, misschien was het gewoon bij de bouw van het huis (1932) mee aangelegd. De distributie werd verzorgd door de PTT. Volgens mij zit er in het portiek bij mijn moeder nog een verdeelkastje, voor splitsing naar de verschillende woningen. Volgende keer eens kijken.
Ik kan bij mijn moeder in huis nog aanwijzen waar de schakelaar zat. Links naast de schoorsteen. Op internet vond ik een foto van het model dat wij hadden. Vier standen: I, II, III en IIII.
Hiermee te ontvangen Hilversum I en II, en twee buitenlandse zenders, waar we nooit naar luisterden. Hilversum III (laat staan Radio 3FM) bestond nog niet, zoals Herman van Veen zong. Bij die schakelknop hoorde ook een 'luidspreker', een foeilelijk ding dat bij ons achter de bank verstopt werd, daarmee werd ook het op zich goede, want storingsvrije geluid weggemoffeld.
Op een dag won mijn vader met een ingezonden slagzin een Erres transistorradio. Ook hiervan vond ik een afbeelding.
Er stonden niet zoveel stations op als bij mijn grootouders, maar toch. Ergens aan de linkerkant van de afstemschaal vond ik (niet vermeld) een nieuw radiostation, Radio Veronica. Eennegentwee, goed idee, luister mee naar Veronica!
Dat was de eerste echte radio die we hadden.
