Ik lees vaak in de trein. Sterker nog, ik reis liefst met de trein omdat ik dan kan lezen. Maar dan moet het niet al te rumoerig zijn, dus niet in de stiltecoupé.
Thuis lees ik op de bank. Thuis moet het écht stil zijn. Geen gesprek of tv verderop in de kamer. Vrouw en kind liefst naar boven, de kamer voor mijzelf. Muziek kán, maar dan moet het wel Nocturnes van Chopin zijn, door Daniel Barenboim.
Tijdens het lezen mag niet gegeten worden, want kans op kruimels of vlekken. Een klein glaasje mag, mits in het weekeinde. De pc is uit, anders is er teveel kans op afleiding door nuttigen van informatiesnacks. (Waar precies ligt dat dorp waar Knausgård les gaf?)
Dus: nee, ik doe zelf niets anders bij het lezen, en er mag verder ook niets anders gebeuren.
Eigenlijk gaf ik vrijwel ditzelfde antwoord al eens eerder, op een andere vraag.
#50boeken (eigenlijk: #50books) wordt dit jaar gedaan door Hendrik-Jan de Wit. Iedere zondag stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, waar dus een overzicht te vinden is van alle reacties op deze vragen.
