Ik lees al bladerend in dit boek. Had goede besprekingen, en tot nu toe vind ik 't óók goed. Elvis Costello schijnt het écht zelf geschreven te hebben, geen ghost-writer dus. Ik moet nu een keer goed beginnen op bladzijde 1 en dan van kaft tot kaft. Ondertussen heb ik hierdoor wel weer een oud plaatje van Elvis herontdekt.
Dit was de tweede lp van Costello, uit 1978. In Delft gekocht, bij 't Platenmanneke. Ik herinner mij dat er in Oor geschreven werd over de Koning Boudewijn van de popmuziek, of zoiets. Smal gezicht, zware bril. Wat vond ik dit goed, veel beter dan dat andere nieuwe bandje Dire Straits met hun brave tappen-met-je-gympies-muziek. En nog steeds. Scherp geproduceerd door een andere held, Nick Lowe.
Om flink chagrijnig op de hoes te komen liet Costello tijdens de fotosessie Hotel California van The Eagles draaien, ha ha.
Later is zijn muziek veranderd, maar altijd interessant gebleven. Ik zag hem 3 keer live. Meeste indruk maakte een concert in Carré, een hele avond in zijn uppie met een akoestische gitaar.
Genoeg gepraat, luister weer eens naar die lp of cd!
Elvis is King.
