Ik ging naar het optreden bij Winternachten, in Den Haag. Vooraf was er een signeermogelijkheid. Wat een mensen. Om het in een redelijke tijd weg te werken werd gevraagd het boek gereed te houden, en er zou alleen een handtekening gezet, en niet een persoonlijke boodschap (dat is natuurlijk eigenlijk ook flauwekul: Hoe heet U?), of datering. Ik kwam natuurlijk weer met twee boeken aanzetten: Engelen vallen langzaam, een prachtig boek, minder bekend dan het 6-delige Mijn strijd, en het laatste deel van die reeks: Vrouw, waarin ik nu ruim 300 pagina's onderweg ben, en waar ik tot nu toe zeer van onder de indruk ben. Ik kom daar nog wel een keer op terug.
Een lange rij, maar ik stond betrekkelijk vooraan, op positie 20 of zo, en was redelijk snel aan de beurt. Tijdens het signeren voerden Karl Ove en ik het volgende gesprek:
Ik: Good afternoon. I brought two books. Can you sign them, please?
(Ik leg de van tevoren opengeslagen boeken op tafel. Karl Ove knikt, pakt het bovenste af en signeert. Ik maak twee foto's.
Karl Ove signeert ook het tweede boek, schuift ze in mijn richting en kijkt mij aan.)
Karl Ove: Thank you.
Ik: Thank you.
(Ik pak de twee boeken, en ga op zoek naar de bar, om een koffie te bestellen.)
Tijdens ons gesprek signeert Karl Ove mijn exemplaar van Engelen vallen langzaam. Deel 6 van Mijn strijd, Vrouw ligt ook al klaar.
(Later volgde ik nog het gesprek tussen Knausgård en Stine Jensen, en daarna nog een 'leesclub', met Stine Jensen, Marcel Möring en Maria Vlaar. Ook interessant.)
