Wat een mooie bloem is toch de pioenroos. Dit is er een uit een struik in onze tuin. "Oma's pioenroos", want na het overlijden van E.'s oma, begin jaren 90, toen het huis in Delft 'leeg moest', heb ik deze uit haar tuintje geschept en in de onze geplant. Hij doet het nog steeds, jaar na jaar na jaar. Ik lees op internet dat ze makkelijk 20 jaar kunnen worden. Zo lang hebben wij hem in ieder geval al, en bij Oma stond hij ook al jaren.
E. zei vanmorgen dat als we, volgens plan, over een paar jaar gaan verhuizen, die pioenroos wel mee moet. Natuurlijk.
