Over The Beatles is al veel geschreven. Heel veel. En ik heb er ook al veel over gelezen. Ook heel veel. Verreweg de meeste van die boeken zijn op z'n best 'wel aardig'. Steeds wordt ongeveer hetzelfde verhaal naverteld. Min of meer zoals het al honderden keren is verteld. Een paar foto's erbij, en klaar is je Beatle-boek. De wat betere schrijvers doen zelf onderzoek, interviewen een paar betrokkenen en schrijven dan een inderdaad wat beter boek. Het bekendste voorbeeld is de geautoriseerde biografie The Beatles, van Hunter Davies. Die trok een paar maanden op met John, Paul, George en Ringo, sprak met familie en vrienden en schreef een redelijk goed boek. Maar er zijn tekortkomingen. Ten eerste omdat het boek in 1968 uitkwam en dus niet het volledige verhaal vertelt. Ten tweede omdat het door The Beatles geautoriseerd is. The Beatles zijn door de jaren heen, behalve in muziek maken, ook erg goed geweest in het bewaken van hun imago. Bepaalde zaken zijn op aanwijzing uit de tekst van de Hunter Davies-biografie geschrapt. En ten derde omdat ook toen al de herinneringen aan de vroege jaren begonnen te vervagen. Niet onbegrijpelijk, gezien het meer dan turbulente leven dat ze leidden. Zo dateert Davis de dag dat John en Paul elkaar ontmoetten op 15 juni 1956.
En dan is er Mark Lewisohn. De wellicht grootste Beatles-expert ter wereld. In 1978 deed hij mee aan een quiz en werd Beatle Brain of Britain. Hij werd door EMI in de jaren '80 uitgenodigd om in de Abbey Road Studios alle sessietapes en studiodocumentatie te beluisteren en door te nemen en schreef daar een fantastisch, zeer gedetailleerd boek over. In een volgend boek behandelde hij ook, dag voor dag, wat The Beatles buiten de studio deden. Optreden, platen maken, films maken, foto-sessies, interviews geven. Hij schreef nog meer boeken, o.a. The Beatles' London. Alles zeer gedetailleerd en nauwkeurig. The Beatles zelf deden meermalen een beroep op hem om details in boeken, cd's en dvd's kloppend te krijgen.
Oorspronkelijk was het idee een boek te schrijven over 1963, The Beatles' annus mirabilis, het jaar waarin in Engeland de beatlemania compleet was. Maar het dijde uit, en besloten werd er een complete biografie van te maken. Uitgangspunt was om de verhalen niet na te vertellen, maar alles from scratch opnieuw uit te zoeken en na te gaan (Lewisohn is per slot van rekening een professioneel historicus). Gebaseerd op zo'n 30 jaar gegevens verzamelen, honderden interviews met direct betrokkenen, van Liverpool tot in Nieuw Zeeland, jarenlang spitten in de archieven en 10 jaar schrijven, is dat boek er nu. 2 banden, 1714 bladzijden, 2,5 kilo. Meer gedetailleerd en beter gedocumenteerd dan dit bestaat niet. Er is ook een verkorte versie, van (toch ook nog) zo'n 900 bladzijden.
O ja, zoals in de titel vermeld: dit is dan nog maar alleen deel 1 (deel 2 en 3 zijn aangekondigd, maar onbekend is wanneer deze verschijnen, dat kan zo maar weer 10 jaar duren). Deel 1 dus, dat loopt tot en met 31 december 1962. The Beatles hadden net een plaatje (Love me do) in de top 20 en traden die dag voor het allerlaatst op in de Star-Club, Hamburg. De wereld wist nog van niets.
Vandaag werd dit bezorgd. Ik ga het nu lezen.
