Na Joe Speedboot en Caesarion het derde boek van Wieringa dat ik las. 142 korte verhalen, gemiddeld anderhalve bladzijde lang. Dat is geen boek om in een of twee dagen achterelkaar uit te lezen, ik las elke avond zo'n tien stukken voor het slapen gaan. Korte situatieschetsen, waarnemingen en ervaringen. Ze zijn erg goed: ontroerend, hilarisch, bevreemdend, pijnlijk, en ze gaan over alles: de liefde, zijn vader, de natuur, de boot, de stad, de verplichtingen van de schrijver, enzovoorts en enzoverder. Ik merkte dat ik het jammer vond dat het boek bijna uit was, en moest tijdens het lezen denken aan (hoewel HEEL, HEEL ANDERS) A.L. Snijders en Nescio. Voorwaar, geen slechte associaties.
Mensen, ik heb drie goede boeken van Wieringa gelezen. Het is nu officieel: Tommy Wieringa is een goede schrijver.
