Ik kocht vandaag dit boekje, en las het vanmiddag in een ruk uit. Het is niet dik (64 pagina's) en bevat twee verhalen, Alleen op de wereld en Een socialistische jeugd. Beide verhalen verschenen eerder in Tirade, en het laatste ook in Onder andere. Ik las ze al eerder, in die vorm. Toch is het leuk en ook 'nuttig' dat ze nu gebundeld verschijnen, in zekere zin kunnen ze in deze vorm beschouwd worden als het eerste deel(tje) in een serie met Bij nader inzien, Binnen de huid, Het Bureau, die samen (een groot deel van) Voskuils leven beschrijven.
In de verhalen zijn veel biografische gegevens te vinden over Voskuils jeugd. Dat is op zich al hoogst interessant, en het boekje bevat bovendien een aantal onbekende jeugd- en familiefoto's. Maar het mooist, het ontroerendst is het monument dat Voskuil hier opricht voor zijn vader, de socialistische voorman Klaas Voskuil. Het is een beeld dat veel mensen zullen herkennen: eerst is vader 'de man die alles weet en alles kan', later is ook een ontroerende kwetsbaarheid zichtbaar. Herkenbaar, maar hier o zo mooi opgeschreven. In beide verhalen staan prachtige alinea's met gevoelsbeschrijvingen van een 'volstrekt vrij bestaan (Alleen op de wereld), vol geluksverlangen, eenzaamheid en melancholie'. Niet voor niets was Arthur van Schendel een van Voskuils favoriete schrijvers. En dat voor een tientje, het is eigenlijk geen geld voor een middag genieten.
Gerucht: Arjan Peters meldde alweer ruim een maand geleden in de Volkskrant dat er misschien nóg een postuum Voskuilboek aan zit te komen, met kennelijk weer nieuwe ruzies tussen Han en Lousje Voskuil, of Maarten en Nicolien Koning, uit de periode ná Het Bureau. Daarmee zou de levensbeschrijving dan min of meer compleet zijn. Nog niks van te zien op de site van Van Oorschot. Afwachten maar, of ondertussen nog eens een ander Voskuilboek (her)lezen.
