Gisteren schreef ik over mijn aanloop naar Oorlog en vrede. Ik noemde boeken die ik gelezen zou hebben, daarbij ook Under the vulcano van Malcom Lowry. Prompt kreeg ik een reactie van iemand die mij kent, en die schreef dat ik dat boek helemaal niet gelezen zou hebben.
Hij heeft gelijk.
Waarom schreef ik het dan toch op? Ik heb daar over nagedacht. Ik meen dat het volgende gebeurd is. Ik was op zoek naar een aantal titels, en vele schoten mij door het hoofd. Oki en Doki, bijvoorbeeld. Of Een vlucht regenwulpen. Rabbit, run. En ook Under the vulcano. Ik heb die laatste titel gedachteloos opgeschreven, en mij geen moment gerealiseerd dat ik dat boek helemaal niet gelezen heb. Ook nadien geen moment meer bij stilgestaan. Tot ik die mail las. Als verklaring (niet te verwarren met: excuus) kan ik aanvoeren dat ik chronisch moe ben, en met mijn gedachten vaak elders. Dat kan dus niet, zo blijkt nu. Omdat mijn blog geen roman is herneem ik de betreffende tekst. Ik heb het boek dus NIET gelezen.
Overigens heet het boek: Under the volcano. Daar kon je het eigenlijk ook al aan zien.
