Hemels

Op weg naar werk en weer naar huis staat Radio 4 aan. Ik ben helemaal niet een klassiekemuziekman, ik heb er geen verstand van, maar het is fijn om naar te luisteren. 's middags is daar dan Hans Haffmans, en die weet er ook nog eens (vind ik) boeiend over te vertellen. Hij kondigt ook concerten aan, deze week hoorde ik dat het Nederlands Kamerkoor in Alkmaar in de Grote Sint Laurenskerk Vespers van Rachmaninov zou komen zingen. Ik hoorde een stukje en dacht: daar wil ik naartoe. Er waren nog kaartjes. Sterker nog, ik zat pontificaal vooraan, kennelijk had iemand een kaartje geretourneerd. Nu zou ik het een en ander over Vespers van Rachmaninov kunnen opschrijven, maar ik weet er niets vanaf. Desgewenst kijkt U zelf even op Wikipedia. We kregen een tekst om mee te lezen, maar ik had de leesbril niet bij me. Ik hoefde dus alleen maar te luisteren. Wat was dat mooi. 30, 35 man sterk, een uur lang a capella koormuziek. De stemmen, de melodieën. Links de sopranen en bassen, rechts de alten en tenoren. Wat klonk dat mooi. Meer weet ik er niet over te zeggen. Hemels. De komende dagen nog in Den Haag, Heerenveen, Utrecht, Amsterdam, Leeuwarden, Zwolle, Vlissingen. Doe uzelf een plezier en ga luisteren.

Bedankt voor de schryfmachine

Gisteren was ik weer eens in het Nationaal Archief in Den Haag. Ik ben momenteel met name geïnteresseerd in naturalisatiedossiers van de familie Raphalowiz. Ik ga dat hier niet uit de doeken doen, maar het is een tamelijk ingewikkelde zoekprocedure, vooral als de naturalisatie uiteindelijk niet is doorgegaan.
Die dossiers zitten verborgen in het archief met Verbalen van het Ministerie van Justitie. Dat zijn flinke pakken papier, ordegrootte: 10 cm papier per dag. Daarin zit van alles: gratieverzoeken van gedetineerden, de benoeming van een onbezoldigd veldwachter, een eervol ontslag van deze of gene, de aanstelling van een districtshoofd van het Roode Kruis, naturalisatieverzoeken en -dossiers, enzovoorts. Alles wat de aandacht, paraaf of handtekening van de minister behoefde. Als je niet oppast blijf je lezen. Ik geef één voorbeeldje dat ik wel aardig vond. In 1935 was de toekenning van kantoormaterialen kennelijk nog zodanig dat de levering van een schrijfmachine (waarover kennelijk ook al eerder gecorrespondeerd werd) al aanleiding was voor een Officier van Justitie om Zyne Excellentie den Minister van Justitie daarvoor persoonlijk, schriftelijk te bedanken.

Voor Sjaak

Een collega van mij heeft een fijn beatleboekje. Beatles Compleet, met 'Teksten en muziek van alle 184 Beatles-songs'. U ziet dat het goed gebruikt wordt. Je kunt er, zo begrijp ik, fijn de liedjes op gitaar uit leren spelen.

Toen ik het zag, knaagde er iets. 184? Iedereen weet toch dat The Beatles tussen 1962 en 1970 wel 217 nummers uitbrachten? Af en toe hebben we het er over, 184, hoe kan dat?

In deze doos zitten ze allemaal:



Zeg maar: de canon.

Na 1970 is er nog meer uitgebracht: live-opnamen, onuitgebrachte takes en nummers, remixen, radio-optredens, mashup versies en zelfs 2 'nieuwe' nummers. En dan de oude Hamburg-nummers op Polydor en een paar nummers van de Decca-auditie. Maar die tellen natuurlijk allemaal niet mee. We hebben het over EMI-Parlophone, 1962 tot 1970.

Op de cd's in die doos (voor de hipsters is er ook zo'n doos met lp's) staan in totaal 219 Beatlenummers. Daar begint het al mee. 219? Maar op Yellow Submarine met muziek uit de gelijknamige film staan All You Need Is Love en Yellow Submarine, die ook al op eerdere lp's waren uitgebracht. Die zijn dus dubbel, waarmee we weer op 217 verschillende nummers staan, zoals we geleerd hebben.

Op de eerste platen, tot en met Help! staan ook nummers die niet door The Beatles zijn geschreven. Koffers. Ik tel er 24. Dat zal het zijn dacht ik eerst. Blijven over: 193. Twee nummers werden ook in een Duitse versie uitgebracht: Sie liebt dich en Komm' gib mir deine Hand. Zelfde muziek, andere tekst. Die staan niet in dat boekje, denk ik zo maar. 191. Verder: Love Me Do, Get Back en Let It Be zijn in verschillende versies op single en op lp uitgebracht. En Across The Universe is er ook in twee versies, ooit op een liefdadigheids-lp en op Let It Be. Revolution (single) en Revolution 1 (White Album) zijn ook twee verschillende versies van hetzelfde nummer. Dat maakt 186. Revolution 9 is geen echte song, maar meer een collage van geluidsfragmenten, een sound collage. Geen melodie of zang. 185.
Ik mis er dan nog eentje, en dat is Flying, van de lp Magical Mystery Tour. Een instrumentaal nummer, en dus geen Beatles song, maar een Beatles tune. Maakt 184. Leuk boekje Sjaak, met inderdaad 'teksten en muziek van alle 184 Beatles-songs'.

De nieuwe Ringo

Wat verwacht ik als toegewijd Beatlesfan in 2017 van de negentiende Ringo Starr-'solo-lp'? (Grappig dat we het, bijna vijftig jaar na het uiteenvallen van The Beatles, nog steeds hebben over een Lennon-, McCartney-, Harrison- of Starr-SOLO-lp, alsof het een tijdelijk uitje betreft.)
Ik verwacht: geen verrassingen, geen spectaculaire muzikale ontwikkelingen (hoeft niet meer, dat deed Starr met zijn vroegere bandje vijftig jaar geleden al). Maar wel: een lekker Ringo-plaatje met popnummers, goed gespeeld (wat wil je: Paul McCartney, Joe Walsh, Jeff Lynne, Peter Frampton, Van Dyke Parks, Steve Lukather, ze doen allemaal weer mee op een of meer nummers) met Ringo's vertrouwde zang. Geen nachtegaaltje, een vertrouwde, huiselijke kwaliteit zal ik maar zeggen. Ringo. Ik vind hem, met zijn 77 jaar, prima klinken. Verder: de man kan natuurlijk veel beter drummen dan men je soms wil doen geloven: zet Ringo achter een drumstel en je weet: Ringo is cool, the super dude of backbeat. Op deze plaat staan een paar country-achtige nummers, vooral die vind ik leuk. Een countryplaat zou hem prima afgaan (hij maakte er ooit al een: Beaucoups of Blues, beter dan we toen dachten). Ringo gaat zijn autobiografie niet schrijven, maar maakt er de laatste jaren een gewoonte van, een autobiografisch nummer op de plaat te zetten. Rory and The Hurricanes, Ringo's band vóór The Beatles, komen dit keer voorbij in Electricity. De plaat bevalt me tot nu toe prima, ook de 4 'remakes' van Back Off Boogaloo, Don't Pass Me By, You Can't Fight Lightning en Photograph. Leuk hoor. Ik zet hem nog eens op.

De wil om door te gaan

December 2016. Ik deed mee aan het Nationaal Dictee. In de pauze aten de deelnemers (BN'ers en ON'ers) een hapje, in afwachting van de uitslag. Ik maakte een praatje met Olga Commandeur. Een aardige dame, een collega van mij bleek een goede vriend van haar. Ik vertelde haar dat mijn moeder elke dag een beetje meedoet met Nederland in Beweging.
'Oh, dat is leuk', zei ze.
'Ze is 97' vulde ik aan.
'Waaat? 97? Geweldig! Laten we even samen een fotootje maken voor haar, leuk!'.
We maakten een foto, waarop vooral duidelijk wordt dat ik mijn leesbril niet op heb terwijl ik 'm maak. Die foto laat ik mijn moeder zien. Ze wil een afdrukje.

Augustus 2017. De onzekerheid ebt een beetje weg, mijn moeder ligt in het ziekenhuisbed, met aangesloten infusen aan zo'n verrijdbaar ding met handvatten, op wieltjes. Ze is in goede handen nu, weet ik. Ik zit al een uur bij haar bed. Het is stil, het is zondagmiddag, het echte bezoekuur is pas over ruim twee uur. Mijn moeder heeft haar ogen dicht, ik lees wat in een krant. Opeens is er gescharrel. Ik kijk. Mijn moeder probeert het bed uit te komen.
'Moet je naar de wc? Dan roep ik de zuster even.'
'Nee, ik bedenk ineens dat ik gisteren en vandaag mijn loopoefening niet gedaan heb.'
En voordat ik iets kan doen staat ze naast haar bed, handen aan dat infuusding en begint passen op de plaats te maken. Het ontroert me, ik schiet vol. Wát een wil om verder te gaan.

Inmiddels is mijn moeder weer thuis, nog broos, maar aansterkend. In d'r eigen bedoeninkje. Ik heb boodschappen voor haar gedaan. Ze moppert een beetje, ik heb bij de kaasboer geen zegeltjes meegenomen.
'Maar waarvoor spaar je dan?'
'Dat weet ik niet. Een kaasschaaf of zo, denk ik'.
'Je hebt toch een kaasschaaf?'
'Alles wat je krijgt hoef je niet te kopen.'

Ik durf weer een beetje te denken aan de volgende verjaardag.

Wandelen met A.F.Th. in Geldrop

Ik liep afgelopen weekeinde met een aantal medeliefhebbers de A.F.Th. van der Heijden-wandeling, in Geldrop, de geboorteplaats van de schrijver. Bij gelegenheid van de 65e verjaardag van A.F.Th. is een wandeling ontwikkeld langs 31 plaatsen 'in de verbeelding en de werkelijkheid van zijn Geldropse jeugd'. Plaatsen en gebeurtenissen uit A.F.Th.'s jeugd, die hij, al dan niet aangepast voor de romanwerkelijkheid, gebruikt heeft in zijn boeken, vooral in in de eerste delen van De tandeloze tijd, en in De sandwich en Asbestemming.

Het is een erg leuke wandeling, twee lussen van 4 km, die na elkaar, of afzonderlijk gelopen kunnen worden. We liepen beide lussen en waren al wandelend, pratend, lezend en luisterend, inclusief pauze, een middag zoet.

Even over het hoe: de route kan gelopen worden op drie manieren: met een boek, met een audiotour op de mobiel en onder leiding van een gids, zie de website. Of een combinatie natuurlijk.



Ik kocht het (leuke) boekje en gebruikte de audiotour, met teksten ingesproken door mede-Brabander Frank Lammers. Tip: laad de hele audiotour van tevoren op de mobiel, dat scheelt data, en zorg voor een volle acccu. Een middag lopen en foto's maken kost flink wat accuvermogen.

OK, wandelen met A.F.Th., in Brabant, dus vooraf dronken we koffie bij de Kasteelhoeve, het begin- en eindpunt van de wandeling.

Op pad. We liepen de twee lussen waar de wandeling uit bestaat na elkaar, samen zo'n 8 km. Prima weertje, luisteren naar Frank, praten over A.F.Th., zo wandelden we (eerste lus) De Gevarendriehoek in.

Een paar foto's:


Café De Kuster, het stamcafé van vader Egberts, de jonge Albert moest zijn vader hier regelmatig gaan ophalen. Ook is er het verhaal van de Rooie Put dat vader Van der Heijden hier zijn vrouw aanbood aan jongens uit de buurt. (De gevarendriehoek, Asbestemming)
Toen wij er wandelden was het café overigens "wegens verbouwing" gesloten.


Het Strontstrietje, waar de familie Egberts woonde, waar Flix en Albert het paard van de bakker gruwelijk mishandelden, maar ook waar Albert een allegorische droom heeft waarin God hem de zon geeft. (De gevarendriehoek)

Na de eerste lus lunchten we bij de Kasteelhoeve (prachtige tuin), natuurlijk een Sandwich van Karine (lees: De sandwich), daarna weer op pad, de tweede lus, door een gedeelte van Geldrop waar A.F.Th. woonde toen hij iets ouder was:


Dit is het huis van Thjum, op diens zolderkamer spraken Albert en Thjum een geheime groet af, niet met de handen, maar 'met hun gezwollen, nagelloze vingers'. (De gevarendriehoek)


Hier woonde het gezin Van der Heijden toen A.F.Th. op de middelbare school zat. Tijdens een Oud- en Nieuwfeestje in de kamer van zijn zus, met vrienden uit de chiquere Skandiabuurt, zorgt vader voor een ongemakkelijke scène als hij ongevraagd zijn duidelijk dronken kop door de deur de kamer in steekt. 'Adri, bedankt voor het Zalig Nieuwjaar wensen, hè.' (Asbestemming)

Er is natuurlijk nog veel meer dan dit. Liefhebber van wandelen en van A.F.Th.? Zoek niet verder. Een leuke, gezellige, interessante middag. Tot slot een biertje op een terras. Tipper!

Uitgewandeld in Geldrop, A.F.Th.-liefhebber? Kijk dan eens wat ik ook nog in de kast heb staan voor een volgende keer...

Ik was heel kort in de Q-Park garage St. Jorisplein in Amersfoort en dat ging niet goed

Gisteren waren we in Amersfoort. We gingen even de stad in en wilden parkeren. Het werd de Q-Park-garage St. Jorisplein in het centrum. We reden op tot aan de slagboom. Ik hoorde onduidelijke, niet verstaanbare mededelingen, maar kon niet precies bepalen waar dit vandaan kwam. Ik drukte op de knop, nam mijn kaartje, de slagboom ging open en ik reed naar binnen. Weer hoorden we de mededelingen en ook een slow-whoop sirene. Raampje open. Het was IN de garage. Iedereen werd gesommeerd de garage ONMIDDELLIJK te verlaten, en GEEN gebruik te maken van de liften. Ik zag een rijtje mensen staan, misschien bij een betaalautomaat. We waren nog niet uitgestapt, waren nog vlak bij de in- en uitgang, dus ik keerde de auto en reed naar de uitgang. De slagboom was gesloten. Ik presenteerde het kaartje, en moest een euro betalen. Dat kon zowaar ter plekke, bij de slagboom. Ik betaalde, de slagboom ging ope, ik reed naar buiten en parkeerde ergens anders.

Q-Park, die Euro, daar kom ik wel overheen. Maar als er een situatie is waarbij een garage onmiddellijk ontruimd moet worden en er sirenes afgaan, dan is het niet goed als auto's op dat moment de garage nog in kunnen rijden. En de slagboom bij de uitgang moet op zo'n moment natuurlijk open staan zodat er ongehinderd naar buiten gereden kan worden.