Er is een e-reader in huis

Echtgenote heeft sinds een dag of wat een e-reader. Aan mij de taak om hem aan de gang te krijgen, met de pc en e-books en zo. De e-books waren aangeschaft bij een dikke blauwe man. Om in de toekomst de mogelijkheid open te houden om aangeschafte e-books op andere apparaten te kunnen lezen, moeten Adobe Digital Editions, de Sony Reader software en de reader zelf met dezelfde Adobe ID 'geautoriseerd' worden. Daarna kan er gesynchroniseerd worden. Dat kan als de reader 'gezien' wordt. Nee dus. Nu ben ik geen echte computerwizard, maar totaal onnozel ben ik toch ook niet. Ik stel vast dat als je precies doet wat er in de handleidingen staat, het niet werkt. Er wordt zelfs (ter verdere verduidelijking) gelinkt naar een niet-bestaande pagina op internet. Op internet vond ik wel een forum waar andere ongelukkigen hun wederwaardigheden hadden gepost. En zo kwam ik er toch. Twee-en-een-half uur verder. Ik moet zeggen, het oogt goed leesbaar. Maar voorlopig handhaaf ik mijn bedenkingen tegen dit apparaat. Momenteel lees ik (zoals meestal, in 3 van de 4 gevallen) een boek waar geen elektronische versie van bestaat.
Mijn echtgenote ziet in ieder geval als bijkomend voordeel dat het e-book van Bonita Avenue niet, zoals de papieren versie, ontsierd wordt door het ontevreden gezicht van de schrijver op de achterflap.

Karel van het Reve - Verzameld werk 3

Jaren geleden, toen intellectuelen nog geen televisie hadden, gingen wij 's zondags bij mijn schoonmoeder eten en dan keken we 's avonds naar de Corrie Brokkenshow.

Sinds enige tijd lees ik (met tussenpozen) het Verzameld werk van Karel van het Reve. Inmiddels ben ik bij deel 3 aanbeland. Ongeveer 1000 bladzijden, bevat 4 eerder gepubliceerde bundels (Het geloof der kameraden, Marius wil niet in Joegoslavië wonen, Met twee potten pindakaas naar Moskou en Lenin heeft echt bestaan). Daarnaast ruim 400 blz niet eerder gebundelde stukken (heel veel Henk Broekhuis) en annotaties. Het vorige deel bevatte o.a. twee romans, dat was niet Karels sterkste kant. Maar dit deel is Karel van het Reve op volle sterkte. IJzersterke stukken over Russische literatuur, samizdat, het marxisme-leninisme, Solzjenitsyn, vertalen, wonen in Moskou, de geneugten van de watersport, en nog heel veel meer.

De onderwerpen zijn ontleend aan de actualiteit van 1969 - 1972, en daardoor deels verouderd (de hele Sovjet-Unie bestaat niet meer), maar nog steeds leerzaam en leesbaar. En in de onvolprezen (Van het) Reve-stijl, zoals ook gehanteerd door broer Gerard. Informatief maar met ironie, zelfspot en steken onder en boven water.



Deze bundel met interviews las ik er meteen maar achteraan. Verschenen om een deel van de benodigde financiën te genereren voor de totstandkoming van het Verzameld werk. Dat is gelukt. Het is een beetje een potpourri, gesprekken over net verschenen bundels, de situatie in de Sovjet-Unie, over zijn verhouding met broer Gerard en met zijn vader Gerard van het Reve senior, de Russische literatuur, enzovoorts en enzoverder.

Op blz. 102 legt Karel in een gesprek met Jan Brokken nog eens uit, waarom we literatuur moeten lezen:

[...]
Hij vraagt of ik hem een keer peinzend uit het raam wil laten kijken. Hij leest graag interviews, vooral om kleine zinnetjes als terwijl hij peinzend het raam uitkeek.
Ik vraag of het lezen en bestuderen van literatuur zijn leven verrijkt heeft. Dan kijkt hij inderdaad even peinzend uit het raam. 'Literatuur,' zegt hij, 'heeft een beschavende invloed op iemand. Je komt allerlei dingen te weten over vreemde landen en vreemde culturen, over rare mensen en rare ideeën. Je wordt er misschien wel een beter mens door. Er hangt toch een zekere morele sfeer in boeken. Iedere schrijver vindt dat bepaalde dingen beter zijn dan andere en dat heeft waarschijnlijk invloed op je gedrag. Het is natuurlijk een abstracte discussie. Zoals de discussie over de invloed van geweld op de televisie. Lezen heeft iets hoogstaands. Daar wordt een hoop kletskoek over verteld. Maar het is wel zo.' En dan wordt zijn gezicht weer een vrolijke grimas.
[...]

Waarvan akte! Nu eerst maar weer een paar andere dingen lezen, en dan, misschien rond Kerstmis, Verzameld werk 4.

50books - vraag 31

Vraag 31: Wie is er bekend met en/of doet mee aan enige vorm van boekenruil?

Waar twee ruilen moet er een huilen

Boeken ruilen, daar doe ik niet aan. Al eerder in deze reeks heb ik gezegd dat ik mijn boeken het liefst bij me houd, omdat ik ze herlees, of nog eens een passage wil naslaan. Wel heb ik soms van die typische vakantieboeken (van de orde: Nicci French), die dan uit zijn, die wil ik wel eens achterlaten in huisje, hotel of op de camping. De zogenaamd 'spannende' boeken dus, die kijk ik na lezing toch nooit meer in. Maar dat is dan de uitzondering.

Bookcrossing, dat ken ik en ik heb er een keer aan meegedaan. Lees hier hoe ik een boek vond, hier mijn leeservaring, hier hoe ik het weer de wereld instuurde en hier de verdere avonturen van het boek. Dat laatste viel dus tegen, het boek is waarschijnlijk door Bijenkorfpersoneel weggegooid of door een bezoeker in de eigen kast gezet.
Zelf een boek ter beschikking stellen aan bookcrossing? Dat lukt mij niet, ik ben er te veel aan gehecht.





#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend, voorlopig 50 weken lang stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.

Zomer op het plein met Freek de Jonge

Ik meldde al eerder die leuke jaarlijkse serie optredens en voorstellingen in Alkmaar: Zomer op het plein. Dit jaar werd de reeks afgesloten door Freek de Jonge en begeleidingsband (goeie drummer). De zon scheen, de tap was los, het plein stond vol. Prima sfeer. Freek speelde ongeveer een uur, met kennelijk flink plezier. Nieuwe nummers, van zijn laatste cd Zonde, maar iets oudere, en een paar uitstapjes (Bello de hond en Scania Vabis) naar Neerlands Hoop ('ik ben een van de weinige overlevenden van dat duo') en naar Frits (Dankzij de dijken). Tussendoor verhalen, enige soms prikkelige interacties met het publiek en Freek-grappen. Ik begrijp dat er weer optredens komen in het Compagnietheater, en o.a. hier in Alkmaar in Theater de Vest, op 4 december 'als de verbouwing dan tenminste klaar is'. Ik ben benieuwd. Jammer dat het vandaag maar een uur was. En dat ik die laatste cd niet kon kopen.


(foto van internet)

50books - vraag 30

Vraag 30: Hoe lang nog voordat we niet meer weten hoe een boek te gebruiken?

Dat lijkt een gekke vraag (wie weet nou niet hoe je een boek moet 'gebruiken') maar is het niet. In de muziek is het cd-tijdperk ook al voorbij, en mijn kinderen kennen lp's alleen als die grote platte dingen die tot een jaar of wat geleden in een doos op zolder stonden en nu afgevoerd zijn.

Met de hand schrijven: ik kan het wel, maar doe het bijna niet meer, in ieder geval geen langere teksten. Ik heb een boekje waarin ik wel dingetjes opschrijf, en zie dat mijn handschrift veel slechter is dan in brieven die vijftien, twintig jaar oud zijn, die ik nog heb.

En zo zal het met boeken ook gaan. Het digitale aanbod groeit. Ik houd al jaren nauwkeurig bij welke boeken ik lees, en de laatste 3, 4 jaar kijk ik ook of van de door mij gelezen boeken ook een e-versie beschikbaar is. Dat percentage stijgt, en ligt nu rond de 20 %.

Hoewel ik mijzelf zeker geen bibliofiel wil noemen, is lezen voor mij toch iets meer dan het consumeren van tekst. Ik noem het maar het boekgevoel. Boekje in de hand, een beetje heen en weer bladeren, hoe is het gedrukt, op wat voor (kleur) papier, slaat het boek makkelijk open, blijft het open liggen, zelfs: hoe ruikt het, enzovoorts. Met een e-lezer zal ik dat ook missen, zoals ik ook het hoezen bekijken en teksten lezen bij lp's mis (ik weet het, een oude man). Maar dat heeft niets met de vraag te maken.

Ik denk dat het nog wel zo'n 100 tot 150 jaar duurt voordat we (hieronder te verstaan: het algemene publiek) niet meer weten hoe met een boek om te gaan. Mijn jongste dochter houdt het op 'een aantal generaties'. Zij weet nog hoe een boek werkt en heeft als het goed is nog zo'n 75 jaar 'voor de boeg'. Tel daar eens 2 generaties bij op. Mijn echtgenote houdt het op 150 tot 200 jaar. Andere mensen heb ik het niet gevraagd.

Over elektronisch lezen heb ik al eens wat geschreven. In grote lijnen geldt dat wat mij betreft nog steeds.



Genoeg, ik ga weer lezen, in Karel van het Reve, Verzameld werk 3. Tenminste, als ik weet hoe ik weer verder kan. Ik zie geen knopje. Moet ik ergens drukken, of vegen?

#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend, voorlopig 50 weken lang stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.

Het aangename en het eh.... nuttige

Hier een voorbeeld hoe natuurkunde toch leuk kan zijn.



Op de foto een glas whisky. Mijn glas whisky. Voor het experiment was die whisky niet per se noodzakelijk, andere alcoholhoudende dranken mogen ook (bier is niet geschikt vanwege de schuimkraag). Doe zelf nu ook wat alcoholhoudende vloeistof in een glas en (dit is het moeilijkste deel van de proef) laat het even staan. Het is wat moeilijk zichtbaar en ik fotografeer dit ook maar even uit de losse pols met mijn mobiel, maar boven het oppervlak worden op de glaswand druppels die naar beneden lopen ('tranen') zichtbaar.
Dit tranen is niet het gevolg van schudden, onzorgvuldig inschenken of een vet glas, maar het Marangoni-effect. Daar ging mijn Fysische Transportverschijnselen-hart toch even sneller van kloppen! Proost.

32 jaar ('t is wel een beetje raar)

Vandaag, 2 augustus 2013, zijn E. (die niet op internet hoeft en hier dus alleen een voorletter heeft) en ik 32 jaar bij en met elkaar. En gelukkig.