Mevrouw Len

Een kort verhaal van Oek de Jong dat ik nog had liggen. Ik zou willen dat Oek de Jong meer verhalen zou schrijven. In krap 30 pagina's een portret van de benedenbuurvrouw, een plompe vrouw van begin zestig, die haar etage tot een hol heeft gemaakt vol katten, stapels kranten en met kleren volgepropte plastic zakken.

‘In haar vrolijk gebloemde jurk met hoofddoek herinnerde ze me aan boerenvrouwen op foto’s van lang geleden en ver weg. De tijd waarin men boerenvrouwen, op weg naar de markt, in de berm zag staan, de benen iets gespreid in de rok, en het onder die rok hoorde klateren in het gras.’

Wie niet horen wil moet lezen

Het stomme is: ik had al zo'n voorgevoel, en een kleine voorproef.
Maar ja, een gegeven paard. Tóch lezen. Een bundeling met stukjes die eerder verschenen in Nieuwe Revu, HP/De Tijd en Het Parool. Daar hadden ze beter kunnen blijven staan. De stukjes zijn niet interessant, en naar mijn gevoel vaak onaf, ze missen een pointe. Lectuur voor bij de kapper, dat zou nog net kunnen. Toen ik als verleden tijd van glimmen zonder ironie: glimde las, had ik het boek moeten dichtslaan. Maar ja, wie niet horen wil moet lezen.

Gerrit Komrij waer bestu bleven

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle mijn
Du coors die doot du liets mi tleven

Ik heb een cd waarop Gerrit Komrij gedichten voordraagt uit zijn bloemlezingen. Ook het Egidiuslied. Prachtig. Die stem. Dit was het eerste waaraan ik dacht nadat ik hoorde dat hij was overleden. Gerrit Komrij waer bestu bleven.

Komrij is natuurlijk bekend door een welhaast uitputtende serie bloemlezingen: De Nederlandse poëzie van de negentiende en twintigste eeuw in 1000 en enige gedichten (sinds 2004 in 2 delen: Nederlandse poëzie van de 19de t/m de 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten), De Nederlandse poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw in 1000 en enige gedichten, De Nederlandse poëzie van de twaalfde tot en met de zestiende eeuw in 1000 en enige bladzijden, De Afrikaanse poëzie in 1000 en enige gedichten, De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten, ja zelfs: De 21ste eeuw in 185 gedichten. Soms pak ik zo'n deel, blader wat en lees.

Een groot ambassadeur voor de poëzie. Soms zeggen mensen: ik lees geen poëzie, ik weet niet hoe je dat moet lezen. Komrij was daar tamelijk gewoontjes in. Hij schreef over het lezen van poëzie een serie stukken in NRC Handelsblad, die later gebundeld zijn: In Liefde Bloeyende, Trou Moet Blijcken en Kost en Inwoning. Mag ik dit bij U aanbevelen? Dan komt het gedichten lezen daarna bijna vanzelf.

En natuurlijk zijn eigen bundels en het werkelijk prachtige Verwoest Arcadië en Over de bergen. Er is zo veel.

Angst

Heel argeloos begin je een gedicht.
Een aantal letters, aangenaam van vorm.
Het gaat vanzelf. Er slibben regels dicht.
Ze zwijgen nog. Ze wachten op de storm.

Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen
Ontstaan - geen mens die weet waaraan het ligt -
Schermutselingen tussen de vocalen.
De consonanten brommen mee, ontsticht.

Pas dan ontpopt zich iets als een bericht.
Een sos uit een ver paradijs.
De voorhang scheurt. Je schrikt van het gezicht.

Doe dicht je ogen. Raak niet van de wijs.
Tart niet de woordeloze bliksemschicht.
Bepaal je tot je e's en o's en ij's.

The Day That John Met Paul

Vandaag (6 juli) is het precies 55 jaar geleden dat John Lennon en Paul McCartney elkaar ontmoetten. Dat gebeurde op het Garden Fête in St. Peter's Church, Woolton, Liverpool. De festiviteiten begonnen met een rondrit van de deelnemers op vrachtauto's, door de wijk. Dus ook de schoolband van John Lennon, The Quarrymen.



Gedurende het wijkfeest speelden The Quarrymen 's middags op het grasveld naast de kerk, en 's avonds vanaf 8 uur in een kerkzaaltje aan de overkant van de kerk (toegang 10 pence). Tijdens het middagoptreden bevond Paul zich in het publiek.



Wonderlijk genoeg is zelfs van dit optreden van deze 'proto-Beatles' een bandopname bewaard gebleven.



Tijdens het opzetten van hun instrumenten voor het avondoptreden werd Paul aan John voorgesteld door een gemeenschappelijke vriend, Ivan Vaughn. John was 16 jaar, Paul net 15.

Shorter of breath and one year closer to death

En weer ben ik een geheel aantal keren rond de zon geslingerd. Ooit begon het hier, aan de Nieuwe Duinweg in Den Haag, in de kraamkliniek van Algemeen Ziekenfonds de Volharding.

Mehmet de veroveraar

Vertel mij de geschiedenis van de ander, en ik weet wie ik ben.

Een theatermarathon: inclusief pauzes duurde dit 4,5 uur. De drie bedrijven speelden zich af in drie verschillende zalen, die waren gerealiseerd in een voormalig bedrijfspand. Daarnaast was er een eetzaal, waar tussen de bedrijven door voor de 350 man publiek heerlijk Turks eten werd geserveerd. Fantastisch. De voorstelling is ook voor kinderen (de doelgroep is: 10 tot 110 jaar) geen moment vervelend. Er zijn nog een paar voorstellingen deze maand, maar U bent te laat, alles is uitverkocht. Het verhaal gaat over de geschiedenis van een volk. In dit geval de Turkse medelanders en hun verhaal van de verovering van Constantinopel. Maar het gaat ook over verschillen tussen culturen, en over mogelijke of toch onmogelijke vriendschappen, over vooroordelen en over vaders. Ik vond het mooi.

CCC Inc

CCC Inc trad gisteravond op, bij Zomer op het plein in Alkmaar. Inderdaad Nederlands beste folk- en americanaband. Ik had ze sinds 1972 niet meer gezien. In dat jaar probeerden een klasgenoot van mij (van wie ik alleen de bijnaam nog weet: "Duck") en ik nog de feestcommissie van onze school zo gek te krijgen om deze band te boeken voor het schoolfeest. Er is nog wel een brief geschreven, maar uiteindelijk is er toen toch gekozen voor een dj die de top-40 nog eens liet horen.
De band bestaat dit jaar maar liefst 45 jaar. Dat kan alleen maar als je plezier hebt, en er werd dan ook vrolijk en enthousiast gemusiceerd. Mijn rechter buurman vermoedde zelfs dat ze 'beter waren dan in 1970'. En tot mijn grote vreugde speelde Ernst Jansz ook nog eens zijn mooie Dylan-vertolking Het meisje van de rode rivier. Gemeld werd nog dat ze eind dit jaar terugkomen voor een optreden in Theater De Vest. Dan ga ik weer, ik ga niet nog eens 40 jaar wachten.
Hier nog wat goedbedoelde plaatjes.