Jammer maar helaas

Vanavond een gezellig weerzien met vrienden. We hadden daartoe afgesproken bij een Italiaans restaurant in Haarlem. Was mij door een collega aanbevolen, hier dus. Gezellige Italiaanse drukte en lekker eten, zo was mij voorgehouden. Helaas, niet dus. We waren de enigen, de zaak was onverwarmd, gelukkig mocht op gegeven moment toch de kachel aan. Het eten was ook niet al te speciaal en bovendien niet goed op temperatuur. Nul fooi dus. A once in a liftime experience zal ik maar zeggen. Maar met de vrienden was het gezellig, daar zorgden we zelf wel voor.

Jeugdherinneringen

Ik kocht vandaag dit boekje, en las het vanmiddag in een ruk uit. Het is niet dik (64 pagina's) en bevat twee verhalen, Alleen op de wereld en Een socialistische jeugd. Beide verhalen verschenen eerder in Tirade, en het laatste ook in Onder andere. Ik las ze al eerder, in die vorm. Toch is het leuk en ook 'nuttig' dat ze nu gebundeld verschijnen, in zekere zin kunnen ze in deze vorm beschouwd worden als het eerste deel(tje) in een serie met Bij nader inzien, Binnen de huid, Het Bureau, die samen (een groot deel van) Voskuils leven beschrijven.
In de verhalen zijn veel biografische gegevens te vinden over Voskuils jeugd. Dat is op zich al hoogst interessant, en het boekje bevat bovendien een aantal onbekende jeugd- en familiefoto's. Maar het mooist, het ontroerendst is het monument dat Voskuil hier opricht voor zijn vader, de socialistische voorman Klaas Voskuil. Het is een beeld dat veel mensen zullen herkennen: eerst is vader 'de man die alles weet en alles kan', later is ook een ontroerende kwetsbaarheid zichtbaar. Herkenbaar, maar hier o zo mooi opgeschreven. In beide verhalen staan prachtige alinea's met gevoelsbeschrijvingen van een 'volstrekt vrij bestaan (Alleen op de wereld), vol geluksverlangen, eenzaamheid en melancholie'. Niet voor niets was Arthur van Schendel een van Voskuils favoriete schrijvers. En dat voor een tientje, het is eigenlijk geen geld voor een middag genieten.

Gerucht: Arjan Peters meldde alweer ruim een maand geleden in de Volkskrant dat er misschien nóg een postuum Voskuilboek aan zit te komen, met kennelijk weer nieuwe ruzies tussen Han en Lousje Voskuil, of Maarten en Nicolien Koning, uit de periode ná Het Bureau. Daarmee zou de levensbeschrijving dan min of meer compleet zijn. Nog niks van te zien op de site van Van Oorschot. Afwachten maar, of ondertussen nog eens een ander Voskuilboek (her)lezen.

Strange Days Indeed

Niets is voor de eeuwigheid, maar ik vind het toch wel wat: de Abbey Road Studios van EMI zijn te koop. En misschien verdwijnt het wel helemaal, om plaats te maken voor appartementen.
DAT KAN TOCH NIET!
The Beatles hebben er opgenomen, maar ook Pink Floyd, Sir Malcom Sargent, Peter Sellers, Shirley Bassey, Duran Duran, Daniel Barenboim, Nat King Cole, Glenn Miller, Yehudi Menuhin en vele, vele anderen. Nog steeds is de studio van wereldklasse, soundtracks van veel films werden opgenomen in de gigantische (in feite: 's werelds grootste) Studio One, waar een compleet symfonieorkest plus een koor van 100 man tegelijk in past. Ik noem: Braveheart, Starwars, Lord of the Rings, Harry Potter, de lijst is weer eindeloos lang. Maar het beroemdst is de kleinere Studio Two, de heilige plek waar The Beatles de meeste van hun nummers opnamen.



Hierboven onze helden in 1964, in Studio Two van (toen nog) EMI Recording Studios.


Maar na de LP Abbey Road werd de naam veranderd in Abbey Road Studios.

Update 22-2: EMI ontkent alles.

Twee nieuwe plaatjes

Als Beatle-fan is het continu opletten geblazen. Als je er even niet bij blijft, mis je weer een plaatje van de fabuleuze mannen. Vandaag twee aanwinsten.



Ten eerste een promo-cd'tje Live in Los Angeles, dat vorige maand in Engeland bij de Mail on Sunday gratis werd weggegeven. Dat hoesje ken ik, hoor ik sommigen zeggen. Klopt (bijna), het stond al in dit eerdere bericht. Vorig jaar kwam dat als een 4-track EP uit, de promo van nu is het complete miniconcert met 12 nummers. Bekend werk, allemaal, enthousiast gespeeld door McCartney tijdens een gratis concert in een platenzaak in Hollywood. Het plaatje was in Nederland niet te krijgen, ik kocht het voor een schappelijk prijsje op Marktplaats.



Dan plukte ik de nieuwe Ringo Starr CD vanmorgen uit de rekken. Y Not, en zo is het maar net. De vorige CD van Ringo Liverpool 8 vond ik maar gewoontjes. Deze is gelukkig beter, leuke Ringorockers, en er staan een paar echt goede nummers op: Peace Dream, met verwijzingen naar John Lennon, een autobiografisch nummer The Other Side of Liverpool, en Walk With You, door Ringo en Van Dyke Parks. Het is een sentimenteel (in de goede zin des woords) nummer, over een oude vriendschap.

When I walk with you
When I talk with you
Everything will be fine

In dit nummer zingt Paul McCartney de tweede stem. En hij speelt een fab baslijn. En dan is het ineens errug goed. De ritmesectie van The Beatles, weet je. Die twee moeten samen een plaat maken. Of een band beginnen.

Tweet tweet

OK, ik ben er weer. Ook mijn tweets zijn hier weer te zien, maar ook op Foxxtweet

Boektip

Een vriend tipte mij dit boek. Ik moet bekennen, in het begin dacht ik: wel een vroom boekje, dit. Nou, het is ook wel wat religieus, maar het is dan ook een parabel. In dit korte verhaal wordt de lezer voorgehouden hoe je je leven kunt inrichten: leef je eigen legende! Ik vond het inspirerend.

In Absentia

Ondertussen las ik: Menno ter Braak/E. du Perron, Briefwisseling 1930 - 1940, deel II en III. En kwam daardoor ook op nadere gedachten over Bij nader inzien van J.J. Voskuil. Maar daarover weer een andere keer.