Het vijfde, laatste deeltje van de Cahiers. Zie mijn eerdere berichtjes over deze serie. Goed leesbaar voor mij, want nog steeds herkenbaar en bekend: Paul van Ostaijen, Malraux, Karel van de Woestijne.
06 oktober 2009
Eddy again (4)
Het vijfde, laatste deeltje van de Cahiers. Zie mijn eerdere berichtjes over deze serie. Goed leesbaar voor mij, want nog steeds herkenbaar en bekend: Paul van Ostaijen, Malraux, Karel van de Woestijne.
Past Masters & Mono Masters
Deze CD's completeren het volledige werk van The Beatles, zoals dat tussen 1962 en 1970 bij EMI verscheen. Het is een bonte verzameling van hits (die veelal NIET op de reguliere LP's stonden), b-kantjes, nummers van diverse EP's, twee Duitstalige nummers en een nummer dat op een liefdadigheids-LP verscheen. Zo bont als deze verzameling is, zo saai zijn de hoesjes, wat mij betreft had er wel wat meer aandacht aan worden besteed, het zijn nu wel erg eenvoudige bedenksels.
Past Masters Volume One verscheen in 1988. De CD bevat de niet-LP tracks van Love Me Do (originele single versie) tot en met I'm Down (b-kant van Help!). Van de 18 nummers zijn er 5 (Love Me Do, From Me To You, Thank You Girl, She Loves You en I'll Get You mono, omdat daarvan geen stereoversies beschikbaar waren. Sie Liebt Dich en en Komm, Gib Mir Deine Hand worden ook aangemerkt als mono, maar zijn in werkelijkheid 'erg nauwe' stereoversies.
Past Masters Volume Two (1988) bevat de niet-LP tracks van Day Tripper (single) tot en met You Know My Name (Look Up The Number) (b-kant van Let It Be). Van de 15 nummers is alleen het laatste nummer mono, omdat er geen stereoversie beschikbaar was.
Als onderdeel van de stereo remasters 2009 zijn de twee hierboven genoemde Past Masters platen gecombineerd tot een dubbel-CD. In de tussenliggende jaren zijn er twee eerder ontbrekende stereo-mixen opgedoken, zodat nu ook From Me To You en Thank You Girl in stereo op de plaat staan.
Er valt weer van alles te beluisteren, in vergelijking met de 1987 versies zijn de verschillen soms duidelijk, soms hoor ik er geen.
Een kleine greep:
She Loves You: van dit arche-type Beatlesnummer bestaat alleen een monoversie, die dus op alle versies van Past Masters staat. Maar er is wel aan gesleuteld. She loves You is een nummer met veel edits, die op de 1987 CD duidelijk hoorbaar waren. Bij de nieuwe versie is er enig restauratiewerk verricht, waardoor dit minder hinderlijk hoorbaar is. Luister naar de hi-hats op 1:20, na "I think it's only fair", daar is het verschil duidelijk hoorbaar.
Komm, Gib Mir deine Hand en Sie Liebt Dich zijn in 2009 aanzienlijk opgeknapt, en hebben een breder, duidelijk stereobeeld.
Yes it is: de in de 1987-versie aanwezige drop out op I in "remember what I said tonight" is bij de versie uit 2009 gerepareerd.
Day Tripper: de altijd hinderlijk hoorbare drop out in de gitaar rechts bij 1:50 is in de 2009-versie (eindelijk) gerepareerd.
Hey Jude: Luister nog eens (bijna weggemixt, maar weldegelijk opzettelijk hoorbaar gelaten) naar een scheldende Paul McCartney: fucking hell! op 2:58.
De nieuwe 2-CD Mono Masters tenslotte bevat de originele monomixen van de niet-LP tracks, zoals hierboven aangeduid. Er zijn nog wat verschillen, doordat The Ballad Of John And Yoko, Old Brown Shoe en Let It Be nooit in mono gemixt werden, en dus niet in deze verzameling zijn opgenomen. Daarentegen maken hier wel de nooit eerder gebruikte mixen van Only a Northern Song, All Together Now, Hey Bulldog, It's All Too Much en Across The Universe (bedoeld voor een nooit uitgebrachte EP, in 1969) hier hun debuut.
Bij verschillende nummers zijn weer verschillen te horen ten opzichte van de stereo-versies, zoals opgesomd door Joseph Brennan. Mij vielen daarvan de volgende zaken op:
De monoversie van I call your name hoor ik een andere gitaartrack en afwijkende percussie
Mono I feel fine: geen fluisteren tijdens gitaarfeedback aan begin, en een langere fade-out.
We can work it out: de monoversie heeft, in tegenstelling tot stereo, geen reverb op de zang.
Paperback Writer: mono en stereo hebben een duidelijker hoorbaar Frere Jacques, de monoversie heeft hier en daar meer echo, en een langere fade-out.
Lady Madonna: de monoversie heeft iets meer reverb hier en daar, en een langere fade-out dan de stereoversie.
The Inner Light: mono heeft een ander intro.
Revolution: lekker vies! Mono: nog viezer!!
Get Back: de monoversie heeft een schoner hi-hat geluid, en een langere fade-out.
Past Masters Volume One verscheen in 1988. De CD bevat de niet-LP tracks van Love Me Do (originele single versie) tot en met I'm Down (b-kant van Help!). Van de 18 nummers zijn er 5 (Love Me Do, From Me To You, Thank You Girl, She Loves You en I'll Get You mono, omdat daarvan geen stereoversies beschikbaar waren. Sie Liebt Dich en en Komm, Gib Mir Deine Hand worden ook aangemerkt als mono, maar zijn in werkelijkheid 'erg nauwe' stereoversies.
Past Masters Volume Two (1988) bevat de niet-LP tracks van Day Tripper (single) tot en met You Know My Name (Look Up The Number) (b-kant van Let It Be). Van de 15 nummers is alleen het laatste nummer mono, omdat er geen stereoversie beschikbaar was.
Als onderdeel van de stereo remasters 2009 zijn de twee hierboven genoemde Past Masters platen gecombineerd tot een dubbel-CD. In de tussenliggende jaren zijn er twee eerder ontbrekende stereo-mixen opgedoken, zodat nu ook From Me To You en Thank You Girl in stereo op de plaat staan.
Er valt weer van alles te beluisteren, in vergelijking met de 1987 versies zijn de verschillen soms duidelijk, soms hoor ik er geen.
Een kleine greep:
She Loves You: van dit arche-type Beatlesnummer bestaat alleen een monoversie, die dus op alle versies van Past Masters staat. Maar er is wel aan gesleuteld. She loves You is een nummer met veel edits, die op de 1987 CD duidelijk hoorbaar waren. Bij de nieuwe versie is er enig restauratiewerk verricht, waardoor dit minder hinderlijk hoorbaar is. Luister naar de hi-hats op 1:20, na "I think it's only fair", daar is het verschil duidelijk hoorbaar.
Komm, Gib Mir deine Hand en Sie Liebt Dich zijn in 2009 aanzienlijk opgeknapt, en hebben een breder, duidelijk stereobeeld.
Yes it is: de in de 1987-versie aanwezige drop out op I in "remember what I said tonight" is bij de versie uit 2009 gerepareerd.
Day Tripper: de altijd hinderlijk hoorbare drop out in de gitaar rechts bij 1:50 is in de 2009-versie (eindelijk) gerepareerd.
Hey Jude: Luister nog eens (bijna weggemixt, maar weldegelijk opzettelijk hoorbaar gelaten) naar een scheldende Paul McCartney: fucking hell! op 2:58.
De nieuwe 2-CD Mono Masters tenslotte bevat de originele monomixen van de niet-LP tracks, zoals hierboven aangeduid. Er zijn nog wat verschillen, doordat The Ballad Of John And Yoko, Old Brown Shoe en Let It Be nooit in mono gemixt werden, en dus niet in deze verzameling zijn opgenomen. Daarentegen maken hier wel de nooit eerder gebruikte mixen van Only a Northern Song, All Together Now, Hey Bulldog, It's All Too Much en Across The Universe (bedoeld voor een nooit uitgebrachte EP, in 1969) hier hun debuut.
Bij verschillende nummers zijn weer verschillen te horen ten opzichte van de stereo-versies, zoals opgesomd door Joseph Brennan. Mij vielen daarvan de volgende zaken op:
De monoversie van I call your name hoor ik een andere gitaartrack en afwijkende percussie
Mono I feel fine: geen fluisteren tijdens gitaarfeedback aan begin, en een langere fade-out.
We can work it out: de monoversie heeft, in tegenstelling tot stereo, geen reverb op de zang.
Paperback Writer: mono en stereo hebben een duidelijker hoorbaar Frere Jacques, de monoversie heeft hier en daar meer echo, en een langere fade-out.
Lady Madonna: de monoversie heeft iets meer reverb hier en daar, en een langere fade-out dan de stereoversie.
The Inner Light: mono heeft een ander intro.
Revolution: lekker vies! Mono: nog viezer!!
Get Back: de monoversie heeft een schoner hi-hat geluid, en een langere fade-out.
05 oktober 2009
Meneer Foppe
Wim de Bie verzorgde lange tijd een eigen blog, Bieslog, op de VPRO-site. Vorig jaar stopte De Bie met bloggen, jammer. Misschien niet algemeen bekend is dat Wim de Bie inmiddels weer terug is als blogger, op een andere plek, wat minder frequent, maar nog steeds interessant. Bookmarken!
04 oktober 2009
Eddy again (3)
Het vierde deeltje van de Cahiers, o.a. over detectief-verhalen, Malraux en Roland-Holst. Helaas is niet alles meer even begrijpelijk, in 2009.
01 oktober 2009
Ik hoor bij de club mensen die er niet bij horen
Ik heb een paar dagen geprobeerd Twitter via mijn mobiel te laten werken. Dat is niet gelukt, ik kom steeds uit op pagina's als hier weergegeven. Zonder werkend mobiel is Twitter niet interessant genoeg, dan kan ik net zo goed bloggen. Via Google krijg ik de indruk dat ik bepaald niet alleen ben, met dit probleem. Het twitteraccount is opgeheven. Ik hoor bij de club mensen die er niet bij horen.
Tirade 429
Ik kocht deze Tirade vanwege de bijdragen van Enno Endt en Lieneke Freriks, zie dit eerdere bericht. Endt schrijft over zijn herinnering aan een opmerkelijk duel in de traditie van Poesjkin, dat ook beschreven is in de roman Binnen de huid van J.J. Voskuil.
Jeroen van Kan schrijft een kritisch stuk over literatuurprof Thomas Vaessens. Dat kan niet vaak genoeg gebeuren, vind ik. Die man bestond het om in een boekenprogramma dikke boeken als 'onleesbaar' te betitelen. Ik vind niet zozeer dikke boeken, als wel slechte boeken onleesbaar. Verder heb ik hem eens horen zeggen dat Bij nader inzien gaat over een groep studenten in het begin van de jaren '60. Dat is dan literatuurprof.
Ultimo
Vanavond zag ik deze voorstelling met Porgy Franssen en Ariane Schluter, naar een tekst van Alessandro Baricco. Eerder had Porgy al voorstellingen gemaakt (Novecento, pianist der oceanen en Zijde) naar teksten van dezelfde schrijver, die vond ik toen heel bijzonder.
Nu weer. Een gestileerde voorstelling, in een bijzonder decor, prachtig verfijnd, bijna 'geciseleerd' gespeeld. Het gaat over het najagen en mislukken van een droom, niet-beantwoorde liefde, het leven als een circuit, en het terugvinden daarvan, en dus ook van het leven. Van begin tot einde geboeid. Ik ga het boek van Baricco (Dit verhaal) kopen en lezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)