Abbey Road

Vandaag 40 jaar geleden, om vijf over half twaalf 's ochtends, werd bovenstaande foto genomen bij een zebra op Abbey Road in Londen, vlakbij de EMI studios waar The Beatles aan hun laatste LP werkten. De foto werd gekozen als hoes voor die LP. Nadien is dit een van de Beatles-iconen geworden. Nog steeds (2009) bezoeken dagelijks tientallen fans de zebra om zich daar te laten fotograferen.
Voor diegenen die de moeite niet willen nemen om ter plekke te kijken, is er ook een webcam.

Ingezonden brief

Vandaag stuurde ik een ingezonden brief naar NRC Handelsblad, naar aanleiding van een boekbespreking van het laatstverschenen dagboekdeel van Frida Vogels, dat ik momenteel zelf lees.

In NRC Boeken van 7 augustus staat een (naar mijn smaak) verdiend positieve bespreking van Dagboek 1966 - 1967 van Frida Vogels, hoewel het kenmerk 'soap' naar mijn idee niet passend is. Bij een soap doet het er niet toe of je een aflevering of wat mist, er gebeurt toch niks essentieels. In de dagboeken is weldegelijk sprake van onomkeerbare, essentiële ontwikkelingen. Jammer verder dat op pagina 2 in de 'Beste Boeken' rubriek naar ditzelfde boek verwezen wordt met een afbeelding van Dagboek 1962 - 1963. Nou ja, ook een goed boek, zullen we maar zeggen.

De boekerij weer beschikbaar

Enfin, na de klusserij zijn vandaag de boekenkasten weer teruggezet en ingericht. Dat was nog even een karweitje. De boeken staan bij ons op auteur, en dan per auteur weer op datum van verschijnen. Op de foto het tussensorteerstation in de tuin. Prettig om alles weer onder handbereik te hebben.

Advies voor de boekenbranche

Ik heb vandaag weer twee treinreisjes gemaakt. Ik schreef het misschien al eerder, maar het spoorboekje van de NS moet in de boekwinkel voortaan staan in de kast Fictie, of Fantasy, want het beloofde wordt he-le-maal-niet-waar-ge-maakt. Een reisje Alkmaar - Den Haag kostte mij vandaag BIJNA DRIE UUR!!! Misschien de kast Horror...
Ook moeten op het spoorboekje (net als op sigarettenpakjes) waarschuwingsstickers komen. Reizen per trein kan U in aanraking doen komen met rare medemensen.
Algemeen: regelmatig hoesten en niezen, gewoon met heftige hoofdbewegingen in de vrije lucht. HATSJOEEE! Maar daar ben ik onderhand al aan gewend. Verder was er vandaag een luidkeels en langdurig bellende juffrouw, die van alles te melden had, tot over haar maandstonde toe. Dan was er een groepje zingende meisjes, jammer genoeg zonder zelfinzicht betreffende de zuiverheid van het ten gehore gebrachte Michael Jackson lied. Na Haarlem kregen we gezelschap van een knul die beide sneakers voluit op de stoel tegenover hem plantte, en (na een opmerking van mijn buurman daarover) ons minachtend aankeek. De terugweg verliep voorspoediger, alleen liet een van mijn medepassagiers tussen Haarlem en Amsterdam Sloterdijk stiekem een stinkscheet. Gatverdamme! Geen controle over de sluitspier en toch met het openbaar vervoer.

De beste taxichauffeur ter wereld

Vanmiddag dacht ik aan de volgende anekdote, ik leg hem hier even vast.
Al eerder vertelde ik dat mijn vader kort na de oorlog in Breskens kwam werken. Daar ontmoette hij mijn moeder. Haar zwager had een taxibedrijf, waarvoor mijn vader af en toe ook ritjes maakte, in West-Zeeuwsch-Vlaanderen. Op een dag reed hij een echtpaar van Breskens naar IJzendijke. Dit echtpaar ging naar een bruiloft, en bleek (net als mijn vader) uit Den Haag te komen. Mijn vader vertelde dat hij daar ook de weg wel zo'n beetje wist. Het echtpaar vroeg, om hem te testen, daarop of hij ook de Van der Vegtstraat kende. 'Jazeker,' antwoordde mijn vader, 'die loopt van de Laakweg naar de Stieltjesstraat.' De toenmalige Van der Vegtstraat bestaat niet meer, maar het was een kort en smal straatje. 'Als taxichauffeur moet je overal de weg weten,' verduidelijkte mijn vader.

Erken mij

Dit is weer zo'n spannend boek, een weggevertje dat ik ongevraagd cadeau kreeg. Ik las het vanmiddag in de trein. Het verhaal heeft mij precies anderhalf uur bezig gehouden, toen had ik het uit. Wat een cliché.

De ziel van werk

Ik las dit boek, voornamelijk omdat een vriend van mij het heeft samengesteld. Helaas moet ik melden dat niet alle stukken mij konden boeien. Wellicht te ver van mijn bed. Het boek bestaat uit ruim twintig bijdragen van verschillende auteurs uit bedrijfsleven, zorgsector of overheid, over inspiratie, bezieling en spiritualiteit op het werk. De specifiek op bepaalde situaties toegepaste illustraties hiervan vond ik niet zo interessant. Boeiender waren de meer algemene stukken, opgenomen in het laatste deel, Bronnen van kracht. Daar hoop ik ook voor mijzelf wat aan te hebben.