1 jaar alweer

Vandaag is het een jaar geleden dat mijn vader overleed. Raar, zo snel als de tijd soms gaat. Vannacht, tussen twaalf en half een, zo rond de tijd waarop hij toen is overleden, zat ik alleen in de kamer en dacht ik aan hem. Ik mis die man. Ik mis zijn verhalen, zijn hand en arm, zijn raad en daad. Ik mis zijn vragen en antwoorden. Ik mis zijn liefde, aandacht en betrokkenheid. Ik mis zijn stem, zijn lach, de twinkel in zijn ogen.

En toch is hij er, op een of andere manier.

Niets gaat verloren. Wat er niet meer is,
wat men niet in zijn hand kan sluiten en meedragen,
komt terug als het zelf wil, neemt wat men nu bezit.

(Frida Vogels)

Wandelen met Voskuil

Met een paar vrienden staat de afspraak dat 'we een keer een Voskuil wandeling gaan maken in Amsterdam'. Ter voorbereiding herlas ik Wat doe jij in mijn stad? van Onno-Sven Tromp. Vol aardige weetjes en details. In het boekje is dit alles verdeeld over drie afzonderlijke wandelingen. Het is gewoon te veel om in een keer te belopen. Daarom maakte ik een eerste selectie.


Dat oogt nog steeds als een dag stevig doorstappen. Ik beraad me op oplossingen.

Dansen

Vanavond was er een voorstelling van de dansschool van mijn jongste dochter. Ik heb geweldig genoten, niet alleen van mijn dochter, maar van alle dansen, het was erg leuk allemaal. Ontroerende kleuters, basisschoolmeiden, bakvissen, jonge en oudere dames. En 1 jongen. Dochter danste klassiek ballet, streetdance, jazzballet en in de grande finale.

D-day

Vandaag 65 jaar geleden.

Land in de war

Laat ik er maar een flauwe opmerking over maken. Ook ik voel me ongemakkelijk na de overwinning van Wilders gisteren.
Immers, ik ben lid van de VPRO en heb een designer bril. Op beide heeft Geert het niet begrepen.
Wat een land.

Grrrrrr

Gisteravond, na de verkiezingen, deden mijn mijn vrouw en zoon mee met het stemmen tellen in het stembureau. Om 11 uur was dat gedaan, en gingen ze naar buiten. Fiets gestolen. Stond op slot, maar toch. Naar wij vanmorgen van de fietsenhandelaar begrepen, zijn ietwat tuttige damesfietsen momenteel zeer geliefd bij de jeugd om mee rond te toeren. En inderdaad, koren op de molen van blondrechts: volgens een getuige scharrelden in de loop van de avond twee mediterrane types rond bij het stembureau. Gatver, ik wil helemaal niet zo denken.

Stemmen

Vandaag heb ik gestemd, voor de verkiezingen voor het Europese parlement. Gewoon, omdat het kan.
Voor het eerst in jaren weer 'gezellig' met papier en rood potlood. Alleen, vroeger had je van die metalen ronde stembussen, vandaag deponeerde ik mijn ingevulde biljet in een stembus die mij vooral deed denken aan de grijze bak die ik een keer in de twee weken aan de stoeprand plaats.