De Schoonheid en Het Kwaad

Ik heb ademloos zitten luisteren naar deze voorstelling. De (in ons geval) ongeveer 100 toeschouwers zaten in stoelen op het podium. De voorstelling werd tussen het publiek gezongen en gepeeld. Bij binnenkomst op het toneel was er een echt prachtige meerstemmig gezongen liederenrecital van Schubert. 12 mannen die meerstemmig zingen, ik heb het nooit zo mooi gehoord. De liederen werden afgewisseld door twee monologen, door Carly Wijs en Tom Jansen, ontleend aan 'De SS'ers' van Armando en Hans Sleutelaar. Door de nabijheid zeer intens. De Schoonheid en Het Kwaad, naast elkaar.

Het vierde boek van A.F.Th. in 2008

Dit boekje is alleen verkrijgbaar via de boekenclub ECI. Ik ben geen lid van die club, maar kreeg het via een collega toegespeeld. Het gaat hier over de geboorte en tevondelinglegging van Reinier Mombarg. Dit werd eerder al behandeld in De Movo tapes en in MIM, eerder verschenen delen van Homo Duplex, romancyclus van AFTh. Dit boekje is natuurlijk (zeker voor AFTh) maar een dun 'satelliet'-boekje in deze serie, misschien onderdeel van een nog te verschijnen 'echt' deel. Het beschrijft op een plastische, fel-realistische wijze de tragiek van een vrouw die haar pas-geboren kind te vondeling laat leggen. Niet voor zachtmoedigen.

Marszwart & titaanwit

In Leiden kocht ik ook nog het boek Marszwart & titaanwit, over het beeldend werk van Jan Wolkers. Daarover zijn al meer boeken verschenen, maar dit is dus het meest recent, en bevat ook afbeeldingen van werken van de laatste jaren. Ook bevat het een informatief essay over de loopbaan van Wolkers door biograaf Onno Blom.
Helaas komt in ieder geval op twee plaatsen het register niet overeen met de afbeeldingen in het boek. Ook situeert Blom het 'groene kerkje' abusievelijk in Warmond, het ligt echt in Oegstgeest, en interpreteert hij Wolkers' woorden over de plaats van de schildersezel van Monet (in diens essay 'Monet kwam te vroeg of het vernietigde landschap'), op bladzijde 68, mijns inziens foutief. Een kniesoor die daar op let, zult U zeggen. Ik kan niet anders dan dit signaleren.

Lunch in Leiden

Na afloop van het museumbezoek liepen we de stad in voor een lunch. In een zijstraatje zat een piepklein tentje, waar ik een uitsmijter at.

Als jongetje van ongeveer acht jaar ging ik eens met mijn vader ergens lunchen. Ik at toen voor de allereerste keer een boerenomelet. In mijn herinnering is dat eigenlijk ook de lekkerste boerenomelet ooit gebleven. Af en toe bestel ik er ergens een, maar hij is dan nooit zo lekker als die allereerste keer, in een chauffeurscafé ergens bij Breda.

Dat zat ik bij die uitsmijter ook nog te bedenken, plotseling.

Wolkers in Leiden

Vanmorgen bezochten we de tentoonstelling Jan Wolkers in museum De lakenhal in Leiden.
Een leuk overzicht van tekeningen, assemblages, beelden en schilderijen. Voor Wolkers-watchers was het meeste bekend van eerdere tentoonstellingen, behalve het meest recente werk. Het bijzondere van deze tentoonstelling is de presentatie, namelijk tussen de reguliere collectie van De lakenhal. Wolkers bezocht dit museum vele, vele keren, en in zijn boeken wordt naar dit museum en de collectie vaak verwezen. Citaten uit Wolkers' literaire werk zijn op passende plekken in het museum aangebracht.
Bij de museumwinkel kocht ik nog Marszwart & titaanwit, een lijvig werk van biograaf Onno Blom en grafisch ontwerpster Irma Boom over Wolkers' beeldend werk. Daarover later meer.

Circus

Vanmiddag ging ik met mijn moeder en mijn jongste dochter naar het wintercircus van Martin Hanson. Een leuke, gezellige voorstelling, met weinig dieren, en veel clowns en acrobatiek. Prima! Ik weet niet, waar ik het meest van genoot: het circus, mijn dochter, of mijn moeder, die nodig aan een verzetje toe was.

Ondankbare hond

Ik was van plan het er niet meer over te hebben, maar nu moet het toch even. Het kerstpakket.
Ik werk bij een groot bedrijf, en een kerstpakket moet 'voor elck wat wils' bevatten. Dat besef ik. Als je er voor kiest om ieder hetzelfde pakket te geven, wordt het per definitie een gemiddeld pakket. Dat hoeft nog niet middelmatig te zijn. Besteed er aandacht aan, neem desnoods minder artikelen en geef daarmee ruimte voor wat meer kwaliteit. Ik werk lang genoeg bij mijn werkgever om vast te kunnen stellen dat het met de kwaliteit toch achteruit gaat. Het wordt de laatste jaren steeds meer een beetje een Xenos-Blokker-pakket. Dit jaar trof ik (o.a.) aan: een ontbijt-op-bed-dienblad. Ik gebruik nooit ontbijt op bed. Het dienblad was ongeveer 50 x 30 cm groot, dus een enorme ruimte-slok-op. Weg er mee, dus. Verder 2 grote wansmakelijke soepkommen en 4 espressokopjes. Dat begrijp ik dus ook niet. Ik ga niet trouwen, ik ben al getrouwd. We hebben dus al spullen. Ik heb al 12 soepkommen en 6 espressokopjes, naar onze eigen smaak. Ook weg er mee, dus. Verder kreeg ik een zak met (ongeveer) 10 koffiepads. Nou, bedankt hoor. En er was nog wat ander spul, ook al vergeten.
Tegen beter weten in had ik één ding nog bewaard, een zak(!) met wijn, dat moest in een blik met daarop de naam van mijn bedrijf, en uit een kraantje kon je dan tappen. Lekker feestelijk. Vandaag kregen we onverwacht bezoek, en ik zat zonder rode wijn. Dan toch die zak(!) maar geprobeerd. Na de zak(!) in het blik gefrommeld te hebben, bleek het kraantje bij mij ondersteboven geplaatst, zodat dit op deze manier onbruikbaar was.


Goddomme! Wat een KUT-KERSTPAKKET! Wat een mediokere troep. Ik heb de spreekwoordelijke beker tot de bodem leeggedronken, door de wijn uit de zak(!) (wederom tegen beter weten in) weer over te gieten in een karaf. Zuur en flink sulfiet (na een slok een droge bek), verder niks, geen smaak of niks. Wat verwacht je ook van wijn die met duizenden zakken tegelijk in containers wordt aangevoerd en dagenlang buiten in de winterkou staat. Spoelen maar! Zo'n kerstpakket, het hoeft voor mij echt niet duur te zijn, maar graag wel bruikbaar, of een beetje kwaliteit, samengesteld met een beetje aandacht voor de trouwe werknemer. Enfin, tien koffiepads dus, in de categorie bruikbaar.
De moeite van het sjouwen met zo'n pakket eigenlijk niet waard. Goed voornemen: dit jaar haal ik het kerstpakket niet op.

Gelukkig nieuwjaar, mensen.

PS: Voor het bezoek heb ik dan een fles witte Bourgogne geopend. Heerlijk.

PS2: Ik heb een briefje gestuurd aan de organiserende afdeling, met de suggestie om bijvoorbeeld wat keuzemogelijkheden te geven, met de tienduizenden pakketten waar het om gaat moet dat kunnen. Of een keuze om het geld over te maken naar een goed doel, dat lijkt me ook wat. In ieder geval beter dan dit. Benieuwd of ze er wat mee doen.