Eergisteren bezocht ik deze tentoonstelling, in het Haags Historisch Museum, en ik woonde een lezing bij over het onderwerp, door Corien Glaudemans. Over Sefardische en Asjkenazische joden, over 'de buurt', het godsdienstig en sociale leven, de synagogen in Den Haag, een unieke amateurfilm met beelden van een van de laatste joodse huwelijken, op 17 december 1941, in de synagoge in de Nieuwe Molstraat, de Jodenvervolging, het joodse leven na de oorlog. Over Haagse archieven in Moskou. Boeiend en soms ook stil makend. De successtories en de bittere armoe. Al een paar keer dit soort dingen gezien en toch weer verbijsterd: een brief van een bewoner uit de Schlegelstraat die een Joodse buurtgenote verraadt, omdat deze ondanks dat ze al eerder opgeroepen is om zich te melden voor transport 'met haar armen over elkaar zit, terwijl haar inzet in Oost-Europa zo gewenst is'. Fijn, zulke buren.
Weetje van de dag: de eerste jood in Den Haag was een Marokkaan.
De tentoonstelling is nog te zien tot half november.
