Natuurlijk kwamen Sint en Piet vroeger ook bij ons thuis langs. Mijn broer en ik zaten in pyjama en zongen vol verwachting de liedjes. Daar werd op deur geklopt. Sint en Piet schreden de kamer binnen en Sint ging zitten, in mijn vaders stoel. Piet stond er naast, met een groot boek in zijn hand. Sint wilde liedjes horen een vroeg aan Piet of er over ons nog iets in Het Grote Boek stond. Over mijn broer en mij alleen maar fijne dingen, maar mijn vader.... Er volgde een achtervolging door de kamer, dat was best spannend, want in die tijd kon je nog door Sint en Piet worden meegenomen, in de zak, naar Spanje. Het liep goed af, die keer. Ik moest op schoot van Sint gaan zitten en een liedje zingen. Dat deed ik. Ik keek van boven in de mijter van de goedheiligman, en zei: Sinterklaas heeft net zulk haar als Oom Anne. Een kwartiertje later, Sint en Piet waren weer vertrokken, kwamen Oom Anne en Tante Annie koffie drinken. Oom Anne, U heeft hetzelfde haar als Sinterklaas! Het zou nog een paar jaar duren, dat heerlijke geloof.
