Gisteren zag ik in De Toneelschuur in Haarlem de premiere van Voskuils enige toneelstuk Mensenkinderen. Het bevat weer alle bekende Voskuil-ingrediënten: de zinloosheid van het bestaan, onwaarachtige vriendschap, bureaucratie op het werk en vooral: het huwelijkse leed. Het is een onderhoudende, en vooral ook erg leuke tragikomedie geworden. Een soort Who's Afraid of Virginia Woolf?, maar dan met humor. Ik had de tekst al (twee keer) gelezen, maar heb toch weer een paar keer onbedaarlijk gelachen. Kees Hulst (ik schei uit met loftuitingen) speelde weer een sublieme rol. Zijn tegenspeelster Els Ingeborg Smits deed het ook meer dan prima. Erg leuk, zeker voor Voskuilfans. Gaat dat zien.
De première werd overigens ook bijgewoond door Lousje Voskuil, begeleid door Detlev van Heest.
