Ineens wilde ik dit boek lezen. Het verscheen oorspronkelijk in 1906, maar is naar mijn smaak nog steeds goed leesbaar. Ik wilde in ieder geval weten hoe het afliep, en las het vrijwel in een ruk uit. Couperus is misschien wel de beste dode Nederlandse schrijver. Het boek is nog steeds gewoon leverbaar, maar ik las het uit het Verzameld Werk uit de jaren 50, herdrukt in 1975, een volgens sommige kenners nogal dubieuze uitgave want niet volledig en herspeld. Tja, daarover wordt verschillend gedacht. Willem Frederik Hermans bijvoorbeeld was mordicus tegen spellingswijzigingen maar eiste wel dat zijn boeken steeds herspeld werden naar nieuwe spellingen, om de leesbaarheid te behouden. Mij hinderde de modernere spelling (inmiddels ook weer voorbij, overigens) niet.
Goed, Van Oude Mensen dus. Het is een literaire thriller, over een oud familiegeheim, waarvan sommigen denken dat alleen zij het weten, maar dat in werkelijkheid bij vrijwel iedereen in een of andere vorm bekend is. Een moord, 60 jaar eerder gepleegd, blijkt nog steeds allesbepalend in de levens van een hele familie. Verder is er een vaderschapskwestie, uit een buitenechtelijke relatie is een kind geboren. Wie weet wie de vader is? Ook hier: meer mensen dan aanvankelijk gedacht. Een mooi, spannend verhaal over voorbijgaande tijd, erfelijkheid, noodlot en milieu. En het speelt in Den Haag, altijd leuk.
