Deze vond ik het leukst

Ik herinner me dat (als we met Oudjaar naar mijn grootouders gingen) iedereen stil rond de radio zat, om te horen wat Wim Kan in zijn Oudejaarsconference te zeggen had. Die invloed hebben conferenciers vandaag de dag niet meer. Een van de redenen is overvloed, er zijn er te veel en te ze zijn te vaak op televisie. Het is nauwelijks bijzonder meer. Er waren rond de jaarwisseling minstens drie conferences te zien op televisie. Jan-Jaap van der Wal, Guido Weijers en (op 1 januari) Freek de Jonge. Hoge kijkcijfers halen ze niet echt, Jan-Jaap en Guido eindigden op de 7e en 10e plaats van oudjaarsavond. Jan-Jaap van der Wal kan ik niet zien, hij is te veel blijven steken in het format Wim Kan/Seth Gaaikema, dat kan wat mij betreft echt niet meer. Ik heb er niet eens meer naar gekeken. Van Guido Weijers zag ik tussen neus en lippen door (ik heb andere dingen te doen dan met Oudjaar televisie te gaan zitten kijken) een paar fragmenten, wat ik aan hem leuk vind is dat hij nieuwe elementen (muziek, beeld, beweging) in zijn optreden doet. Maar ik vind zijn grappen niet leuk. De leukste was wat mij betreft Freek de Jonge, met spitse grappen over thema's die mij aanspreken: het ontevreden Nederland, de hypes waarmee de media ons blijven bestoken, de NS, de man 'wiens naam wij dit jaar proberen niet te noemen', enz. Zijn shows bevatten daarnaast altijd poëzie en schoonheid, ook nu weer. Topklasse.