Hanny Michaelis - Verzamelde gedichten

Die gedichten zijn helemaal niets.

Een kenmerkend citaat van Hanny Michaelis over haar werk. Ik ben het daarmee oneens. Ze zijn wél iets. Ik las Verzamelde gedichten. Elke dag een stuk of wat, voor het slapen gaan. De taal is direct en helder, kleinspraak noemt ze het zelf, de gedichten zijn veelal indrukken van de stad, het weer, het seizoen, liefdes(on)geluk, de ondraaglijkheid van het leven. Vaak leesbaar als proza, altijd raak en toch onverwacht ontroerend, onthutsend.

[...]
Lachen, praten, overmoedig
denken dat het zo wel gaat.
Merken dat men zich vergist
ook hierin. Heel het treiterend bedrijf
van deze dag en alle volgende
in vier woorden samengebald:
iemand is niet gekomen.

Ik las de vierde druk, inmiddels is er de vijfde druk, deze is vermeerderd met een ruime keuze uit nagelaten werk. Daar ben ik dan toch wel benieuwd naar, naar dat nagelaten werk.

Dat mag natuurlijk helemaal niet!

Regelmatig kom ik in Den Haag, voor een bezoekje aan mijn moeder. Soms combineer ik dat met een verkennende wandeling door de oude wijk, waarbij ik zie wat er allemaal nog hetzelfde is, en wat er verandert en verdwijnt. Overigens zal dat, om met Voskuil te spreken, allemaal weer in de oorspronkelijke staat hersteld moeten worden, nadat ik de macht zal hebben gegrepen.
Kijk nu eens wat ik vanmiddag zag:




De oude middelbare school (ik schreef er al eerder over) gaat binnenkort tegen de vlakte. Een misvatting van de gemeente, want hier leerde ik Frans en algebra van meneer Baal. Engels van juffrouw Janssen, die een jaar later door de voorruit van haar Volkswagen Kever zou vliegen, maar gelukkig na herstel weer terug kwam. Hier luisterden we naar (1-9-2, goed idee! Luister mee naar Veronica!) de nieuwe hits van de Golden Earrings en Q65. Hier speelden we om de hoek stiekem blikjesvoetbal. Hier zoende ik voor het eerst met een meisje.

Dus. Dat gebouw afbreken, dat mag natuurlijk helemaal niet!

Spring

Na de voorstelling las ik nu het boek. Geen 'literatuur'? Ha! Mooi, eerlijk, breekbaar, openhartig, dapper, over verlatingsangst, pijn, vriendschap, liefde, de oorlog, geheimen en "nog wat van die futiliteiten". Ha! Vrouwenboek? Onzin, mannen hebben dat ook allemaal.

The class of 66

In de mail vandaag: een totaal vergeten en ook nu nog niet herinnerd foto'tje uit de eerste klas middelbare school. Ik kan het niet ontkennen, ik sta er op. Where's Waldo?

Lampje vervangen

Ik zag gisteravond dat de verlichting van mijn auto niet in orde was. Lampje vervangen. Dat is niet moeilijk, lijkt het. Leest U even mee in het instructieboekje?

Neem de stekker los.
Klik de afdichtingskap los.
Druk de houderveer in.
Neem de lamp uit.

En dan de montage: in omgekeerde volgorde.

Wat er niet bij stond was dat je de beschikking moet hebben over 3 handen, dunne, in alle richtingen buigzame polsen en vingers, en een periscopisch gezichtsvermogen.

Enfin, ik kan weer rijden.

Rory Storm

Tom Egbers heeft een leuk boek geschreven over Rory Storm. Beatles-afficionados weten dat Rory Storm and The Hurricanes gelijk met The Beatles opkwamen in Liverpool en Hamburg, en dat Ringo Starr de drummer was. Het is leuk en informatief het verhaal van de beat-scene in Liverpool en Hamburg, rond The Cavern en Der Kaiserkeller eens vanuit een ander perspectief te lezen. Het is mij wel duidelijk waarom The Beatles het wel haalden en Rory Storm and The Hurricanes niet. Muzikaal waren The Hurricanes niet echt geweldig (er zijn ooit twee singles uitgebracht, die zijn bepaald zwak), en The Beatles ontwikkelden zich spectaculair, gingen hun eigen nummers schrijven en spelen terwijl Rory Storm in het rock 'n' roll idioom bleef hangen.
Tragisch misschien, maar if you miss the last train, you're on the platform forever (Johnny Guitar).


In The Cavern, 1963


Foto: Astrid Kirchherr

Karel van het Reve - Verzameld werk 2

Na deel 1 nu dan deel 2: 900 bladzijden tekst plus 60 bladzijden annotaties en persoonsregister.
Dit deel bevat de twee romans die Karel van het Reve publiceerde: Twee minuten stilte en Nacht op de kale berg. Mij bevielen ze maar matig, te geconstrueerd rondom de ideeën van de schrijver. Daarnaast Rusland voor beginners en Siberisch dagboek, die wel heel goed zijn. En dan nog een keer zo'n 350 pagina's ongebundeld werk. Een waar 'pak van Van het Reve': Over Rusland, slavistiek, Marxisme, schrijversprocessen, de toestand in Tsjecho-Slowakije, Tolstoy, Pasternak, Nabokov, de universiteit, burgemeester Van Hall, enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Dat maakt die twee zwakkere romans in dit deel meer dan goed. Ik heb deel 3 op mijn verlanglijst gezet.