50books - vraag 35

Vraag 35: Hebben jullie ook (een) gesigneerd(e) boek(en) met een speciaal verhaal?

Op 22 november 1986 signeerde Hans Warren op de boekenafdeling van De Bijenkorf, in Amsterdam. Ik denk dat hij toen ongeveer op het toppunt van bekendheid in boekenland was, door zijn reeks Geheim Dagboek, waarvan toen 4 delen waren verschenen, die een sensatie waren. Ik was er naar toe met E. Het was er barstensdruk, met een flinke rij wachtenden. Het schoot van geen meter op. Nu was die dag voor mij ook speciaal, omdat het de eerste verjaardag van mijn broer was na zijn plotselinge overlijden eerder dat jaar. Dus ik was flink gestrest door emoties, ook omdat ik ook nog bij mijn ouders in Den Haag langs wilde gaan. Ik hield het niet vol en schoot uit de rij. E., als altijd de kalmte zelve, zei dat zij wel voor mij in de rij zou blijven en dat ik maar ergens koffie moest gaan drinken.

Na verloop van tijd kwam ze aan, ze had voor mij de eerder dat jaar verschenen herdruk van Demetrios gekocht. Aan Hans Warren had ze (zonder verdere toelichting) gevraagd of hij er in wilde schrijven: Voor de ongeduldige Fokke. Dat deed hij. Volgens E. keek hij haar, toen hij het gesigneerde boek terug schoof, betekenisvol aan en zei: Nou, ik hoop dan maar dat het ongeduld van Fokke snel voorbij kan zijn.





Die serie Geheim Dagboek is nog jaren daarna doorgegaan (in 2009 verscheen het laatste deel), een geweldig project. Ik heb ze allemaal gelezen. In 2004 verscheen het zestiende deel, 1984-1987.
Hier een stukje uit zijn notitie van maandag 24 november 1986:



E. noch ik worden vermeld. Mede daardoor nog steeds geen bekende Nederlander. :-)

#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend, voorlopig 50 weken lang stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.

Dezer dagen

Ik (her)las deze (4e) bundeling van Heldrings columns in NRC Handelsblad. Meestal geschreven naar aanleiding van een actueel onderwerp, maar vaak niet strikt OVER dat actuele onderwerp, en mede daardoor nog steeds goed leesbaar. Heldere, goed onderbouwde betogen, over Europa, binnenlandse politiek, godsdienst, filosofie, taal, democratie, de opkomst van het populisme, en wat niet al. Naar mijn idee is het 'gewoon nuttig' om af en toe over al deze zaken te lezen. Meer valt er eigenlijk niet over te zeggen. Goed geschreven. Van toen de NRC nog mijn krant was.

50books - vraag 34

Vraag 34: Wat spreekt jullie meer aan, het afgeronde verhaal of het open einde?

Wat spreekt jullie meer aan, het afgeronde verhaal of het open einde?
Wat spreekt jullie meer aan, een boek met een even aantal bladzijden of een boek met een oneven aantal bladzijden?
Wat spreekt jullie meer aan, een boek met een Belg als hoofdpersoon of een boek zonder Belg als hoofdpersoon?
Wat spreekt jullie meer aan, een waargebeurd verhaal of een verzonnen verhaal?
Wat spreekt jullie meer aan, een schrijver of een schrijfster?

Ik kan op dit soort vragen geen eenduidig antwoord geven. Of dan slechts dit: Het hangt er maar vanaf.

#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend, voorlopig 50 weken lang stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.

Held van beroep

Waarom las ik dit niet eerder? Dit is een goed boek. De blurb noemt een paar keer Holden Caulfield (The Catcher in the Rye), en ja, het is een coming of age verhaal, de hoofdpersoon spreekt de lezer toe, en voelt weerzin tegen de hypocrisie van zijn familie. Wat mij beviel in dit boek is dat de schrijver precies de juiste (misschien wat ouderwetserige, bijna melancholieke) toon vindt van een puber, die zich van zijn familie wil losmaken en dat natuurlijk niet echt kan, en daarover vertelt. Ondanks de benauwenissen van de familie is het geen donker, maar juist een mooi, licht boek.

Als je ooit advies nodig hebt, vraag het dan niet aan mijn vader. Of vraag het hem wél en doe precies het tegenovergestelde. Als dit een boek was zou je nu een hoop gezeik te horen krijgen over mijn vader en wat hij me allemaal heeft aangedaan, maar daar begin ik niet aan. Mijn vader kan het niet helpen dat hij iemand is die het geheid bij het verkeerde eind heeft. Als je dat eenmaal weet ben je tamelijk veilig.

In één ruk uitgelezen.

50books - vraag 33

Vraag 33: Wat vinden jullie van auteurs die ook onder pseudoniem publiceren?

Tja, dat gebeurt. Inderdaad onlangs J.K. Rowling. In mijn boekenkast vind ik ook een paar pseudoniemen. Ik koop deze als ik er lucht van krijg en als de schrijver 'mijn interesse' heeft.

Ten eerste Patrizio Canaponi. Onder deze naam publiceerde A.F.Th. van der Heijden zijn eerste boeken. Ik kocht ze begin jaren '80 denk ik, misschien zelfs voor De slag om de Blauwbrug. Ik meen dat Van der Heijden deze mystificatie hanteerde omdat hij nog niet echt onder eigen naam durfde publiceren. Deze (ook nog eens door "Patrizio Canaponi" gesigneerde) boeken staan bij mij onder de C.

Van der Heijden heeft ook twee boeken (De Movo-tapes en Het schervengericht en een aan hem gewijd tijdschriftnummer (Optima 2001) gepubliceerd onder het pseudoniem A.F.Th. Met Gevouwen woorden en Drijfzand koloniseren gebruikte hij een soort tussenvorm tussen de twee schrijversnamen. Deze staan bij mij allemaal gewoon tussen de andere boeken van Van der Heijden, onder de H.

Joyce & Co. was de schrijversnaam voor het collectief Geerten Meijsing, Kees Snel en (aanvankelijk) nog een aantal anderen. In de praktijk was Geerten Meijsing de enige schrijver. De boeken van Joyce & Co. staan onder de J.

De boeken van Marek van der Jagt (pseudoniem voor Arnon Grunberg, wat eigenlijk weer de schrijversnaam is voor Arnon Grünberg) staan onder de J. Die van Grunberg natuurlijk onder de G.

De boeken geschreven door Gerard van het Reve, Gerard Kornelis van het Reve en Gerard Reve staan bij mij allemaal bij elkaar, de schrijversnaam wisselt daar niet per boek, maar in de tijd. Gerard Reve publiceerde aanvankelijk als Simon van het Reve. Deze edities heb ik niet. Helaas!


(geplukt van internet)

#50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Iedere zondagochtend, voorlopig 50 weken lang stelt hij een vraag met betrekking tot boeken. De blogs die we daarover schrijven verzamelt hij op zijn weblog, daar is dan een overzicht te vinden van de reacties op deze en eerdere vragen.

Tunesië 3

We zijn een aantal dagen naar het zuiden gegaan. Daar ligt de Sahara. Vanuit hotel in Douz met een gids en landrover door woestijn, zoutmeer en gebergte. Schitterend mooi. En heet, schitterend heet.



Douz, de poort naar de Sahara.



Zonsondergang aan de rand van Douz, in de Sahara.



Zonsopgang Sjott el-Djerid. Een (opgedroogd) zoutmeer van 5000 km2.



De maan boven Sjott el-Djerid.



In de uitlopers van het Atlasgebergte.

Bonita Avenue: ik heb het niet uitgelezen

Afgelopen vakantie ben ik ook nog begonnen in Bonita Avenue. Al na een paar bladzijden voelde dat niet lekker. Toch doorgezet, je moet een boek een kans geven. Na 172 van de 493 bladzijden heb ik het definitief dichtgeslagen. Geen boek voor mij.
Het boek is mij te vertellerig. Het lijkt wel of alles, maar dan ook alles verteld en uitgelegd wordt. Over boeken, over jazz-platen, over het opstarten van een computer, over het bereiden van een ontbijtje, alles wordt expliciet uitgelegd en opgesomd. In ieder geval voor mij veel te veel. Doe er dan plaatjes bij, of maak er meteen een film van. Ik vind dat uiterst vermoeiend en niet nodig, zelfs ongewenst voor een goed lopend verhaal. Heel erg beschrijvend, filmisch, en dat is niet bedoeld als compliment. Show, don't tell. Regelmatig had ik het idee dat ik de zaterdag life style bijlage van NRC zat te lezen, ook al geen pretje.
Dan zijn er allerlei kleine dingetjes, die ik zie, en omdat het boek mij niet beviel, mij gingen ergeren. Stijlslordigheden, beschrijvingen door de protagonist van zaken die niet geweten kunnen worden, spellingsafwijkingen, en nog zo wat. Dicht dat boek.

Update 6 juli 2019. Waarom weet ik niet, ik kwam het boek weer tegen, en ik ben opnieuw begonnen met lezen. Ik denk om te kijken of het nu anders zou gaan. Ik heb het nu uit, dat wel. Ik handhaaf mijn eerdere oordeel.