Sometimes it snows in April

Sometimes it snows in April
Sometimes I feel so bad, so bad
Sometimes I wish that life was never ending
And all good things, they say, never last

(Prince - Sometimes it snows in April)

Vandaag precies 25 jaar geleden, 11 april 1986, was het (net als vandaag) een stralende lentedag. Aan het eind van die dag hoorde ik dat eerder die middag mijn broer plotseling op zijn werk was overleden. Hij had een (waarschijnlijk aangeboren) hartafwijking, en was toen 27 jaar.



Daarom vraag ik vandaag aandacht voor de Nederlandse Hartstichting. Ze hebben vorige week nog gecollecteerd, ik weet het, maar misschien was u toen niet thuis, kwamen ze net op het verkeerde moment of kwam het op een andere manier niet goed uit.
Kijkt eens op de site, en overweeg of u misschien niet tóch nog een donatie wilt doen. Ik denk dat het geld goed besteed is.

Dank u.

The Wall

The Wall van Pink Floyd. Na 30 jaar weer uitgevoerd door Roger Waters. Wat moet ik zeggen. Woorden schieten hier echt tekort.In het eerste nummer davert de Pink Floyd surround sound door het Gelredome, worden er tientallen vuurpijlen afgeschoten en vliegt er een jachtvliegtuig, laag over het publiek scherend, door de ruimte. De show is begonnen. FAN-TAS-TISCH. Het meeste indruk op mij maakte de projectie op de muur, overweldigend om te zien, maar ook technisch bijzonder. Ik hou op, het is niet te beschrijven. Je moet het echt gezien hebben.

Noord-Hollandse Theaterhelden

Gisteren een leuk uitje, in het kader van Noord-Hollandse Theaterhelden. Dit is een initiatief van een paar Noord-Hollandse theaters om een bezoek te brengen aan Noord-Hollandse acteurs, theatermakers of ander cultureel talent, om ze eens in hun eigen omgeving te zien. Deze keer een bezoek aan Orkater. Directeur Mark van Warmendam vertelde wat over Orkater, en liet een preview zien van het nieuwe stuk van Alex van Warmendam, Bij het kanaal naar links waar ik later deze maand naar toe ga. Acteurs Geert Lageveen en Leopold Witte (foto) vertelden over het stuk dat ze nu aan het schrijven zijn en we keken een tijd bij een repetitie van Hartfalen, een stuk dat ook volgende maand gaat lopen. We kregen ook nog een kleine lunch en een gedenkboek over de roemruchte voorloper van Orkater, Hauser Orkater.

Kortom, een leuk schoolreisje.

Medea

Een mooi vormgegeven stuk. Het thema is veranderd ten opzichte van het klassieke verhaal, niet wraak, maar liefde veroorzaakt hier het noodlot. Dit mondt uit in kindermoord. Ko van den Bosch maakte een nieuwe bewerking, met gebruik van een eerdere vertaling van Pé Hawinkels en teksten van Seneca. Het stuk wordt doorweven met commentaar en de nieuwsfeiten van eigentijdse, echt gebeurde familiedrama's, die worden gedaan door Noraly Beyer. Malou Gorter speelde Medea, ijzersterk, een echte moeder, en daardoor de echte wanhoop. De spanning en emotie kwamen hard op mij af.
Klein minpuntje: het kwam mij voor dat gisteravond niet iedereen even tekstvast was. Jammer.

Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten

Een boekje was exclusief te koop bij De Bijenkorf in de maand maart, ter gelegenheid van de Maand van het boek. Gebaseerd op het verhaal van de Belgische wielrenner VandenBroucke, die een paar jaar geleden in Senegal overleed. Dit boekje is de stem van de Senegalese hoer die de wielrenner die nacht vergezelde. De taal is weer typisch die van Verhulst, alleen de humor van bijvoorbeeld De helaasheid der dingen ontbreekt dit keer grotendeels. Daar is dit het verhaal ook niet naar. Dit boekje is veel beter geschreven dan het Boekenweekgeschenk.

Band on the Run

Band on the run is de beste Paul McCartney LP uit de jaren '70. Na een paar charmante maar toch wat tegenvallende platen was dit de eerste LP 'ongeveer op Beatles-niveau'. De plaat is natuurlijk al jaren beschikbaar op CD, maar ook in huize McCartney moet de schoorsteen roken, en dus is er nu een remaster uit, voor de verzamelaar beschikbaar in allerlei vormen: enkele CD, 2CD+DVD, 3CD+DVD, digitale downloads, full resolution audio files enzovoorts. Ik heb de Special Edition, dus 2CD+DVD. Een en ander is uitgevoerd door hetzelfde team als destijds de Beatles-remasters. De kwaliteit is super. Luister bijvoorbeeld naar de slaggitaar in Bluebird. Ik luister al jaren naar deze muziek, maar zo hoorde ik het niet eerder. De tweede CD bevat 3 nummers uit dezelfde sessies, die als single of b-kant werden gebruikt, en 6 nummers uit de nooit officieel uitgebrachte special One Hand Clapping, live opgenomen in de Abbey Road Studios. De DVD bevat muziekvideo's, promo's, een korte film over de opname voor de hoes, en de eerder genoemde special One Hand Clapping in videovorm.
Nog wat te mopperen? Ja. Die audio- en video-versies van One Hand Clapping zijn verschillend, en beide niet compleet. Grrrr.

Verlangen zonder te weten waarnaar

Dit jaar is het 100 jaar geleden dat De uitvreter gepubliceerd werd in De Gids. Naar aanleiding daarvan verscheen dit aardige boek, waarin een aantal (deels eerder verschenen) artikelen over J.H.F. Grönloh/Nescio gebundeld werden. Leuke achtergronden en weetjes over de relatie met uitgevers, het ideaal van gemeenschappelijk grondbezit, zijn maatschappelijke carriere, de ontwikkeling van zijn particuliere spelling (hatti, datti) en meer. Ik vind dat de artikelen soms wel wat rommelig zijn opgezet, waardoor de lijn moeilijk te volgen is. En dit is (Verhoeff beaamt dit) nog steeds geen echte Nescio-biografie. Wanneer komt die nou eens. De beste Nederlandse schrijver van de twintigste eeuw (pats, daar staat het), en nog steeds geen biografie.