Ethiek-college met een hoog Pollens!-gehalte

Gisteren was in het plaatselijk theater een voorstelling van Wuivend graan, toneel door Wim T. Schippers. Ik ging er door omstandigheden wat gedeprimeerd heen, maar kwam vrolijk weer naar buiten. We waren getuige van een college ethiek ("Wat doen wij er toe? Ethiek in het licht der evolutie.") door een malle professor, gespeeld door Titus Muizelaar. Ook speelden mee Kees Hulst, Nellie Frijda, Olga Zuiderhoek, en anderen. In twee uur wordt middels een gekke powerpointpresentatie de hele geschiedenis ethiek behandeld, in een Barend Servet-achtige sfeer, met enige Theater van de Lach elementen. Een vrolijke avond.

Het eerste boek van A.F.Th. dit jaar

Helemaal zeker weet ik het niet, maar volgens mij is Voetstampwijnen zijn tandknarswijnen het eerste boek van A.F.Th. dit jaar. Deze week verschijnt overigens een volgend boek, en volgende maand nog een derde. Doorlezen dus!
Voetstampwijnen is een eerbetoon aan Jean-Paul Franssens, die in 2003 overleed. A.F.Th. schreef al meerdere 'requiems', alle geslaagd, en ook deze is weer mooi. Het boek bestaat grotendeels uit paragrafen met herinneringen, waarmee het beeld van Franssens wordt opgetrokken. Deels zijn ze al eerder gepubliceerd in Ik heb je nog zo veel te vertellen, de eerder verschenen briefwisseling tussen A.F.Th. en Jean-Paul. Een emotioneel boek.

Prijs voor AFTh

‘Misschien had het mes gebloosd omdat een hand het dwong in het geniep te doden, in het donker achter jaspanden, die zelfs de bloedblos nog aan het oog onttrokken.’ Met die zin is A.F.Th. van der Heijden de winnaar geworden van de Tzum-prijs 2008, de kleinste literaire prijs van Nederland. De zin komt uit de novelle Mim.
Uit het jury-rapport: ‘Wie Mim en Het schervengericht naast elkaar legt, zal zien dat Van der Heijden in het voor zijn doen dunne werk Mim een grootmeester is op de vierkante centimeter. De bekroonde zin laat zien dat hij ook een poëtische invulling weet te geven aan een vrij onheilspellende zin door het gebruik van acconsonantie in de woorden ‘gebloosd’ en ‘bloedblos’ en daarnaast assonantie door de vele o-klanken die de formulering duister en grimmig maken.'
De grootte van de prijs is een euro per woord, in dit geval dus 29 Euro, plus een beker.

Bij nader inzien (2)

Al vaker schreef ik over Voskuil, en al eerder ook over Bij nader inzien, de film van Frans Weisz. Ik had al een kopie losgepeuterd bij de VPRO, nu heb ik mezelf dan maar de inmiddels uitgekomen echte versie aangeschaft. Ik ga weer kijken!

De nieuwe Wolkers

Van de website van Uitgeverij De Bezige Bij:

Ongeveer een jaar voor Jan Wolkers' dood kreeg ik een telefoontje.
‘Met Jan,’ zei hij. ‘Luister.’ Hij liet een pauze vallen en zei toen:
‘De Blije Bijtjes!’ En daarna nog eens: ‘De Blije Bijtjes!’
Zo moest volgens Jan Wolkers de nieuwe serie ‘Gouden Boekjes’ van De Bezige Bij heten.

Kort na Jans overlijden ging ik op bezoek bij Karina op Texel. Op tafel lag een map met tekeningen en daarbovenop een tekst. Het was het laatste verhaal dat Jan Wolkers schreef.
Het laatste boekje dat hij achterliet.
Het is het eerste Blije Bijtje. De titel luidt: Het was wel een heel lief varkentje.
(...)

Robbert Ammerlaan, directeur van De Bezige Bij

Als fan van Wolkers heb ik het gekocht. Het is wel een heel lief boekje om voor te lezen aan kinderen van 3, 4 jaar. Aardige tekeningen ook, van Leonie Hulspas. Een beetje Max Velthuijs-achtig vind ik.

Fijn

Op 3 februari van dit jaar schreef ik al over mijn ongenoegen over een toen pas verbouwde en heropende boekwinkel, een sfeerloze kale doos waar je alleen de tophits kon kopen. Ik ben er niet meer geweest. En er waren meer mensen niet tevreden, want de winkel is er nog wel, maar staat inmiddels al een paar maanden te koop.
Ik hoorde onlangs dat een aantal medewerkers van deze boekhandel ook niet tevreden waren en zelf wat nieuws wilden beginnen. Gisteren ging die zaak open, en vandaag ging ik eens kijken. Boekhandel Feijn is de naam. Het interieur is weer helemaal zoals het hoort. Mooie, een beetje ouwerwetserige kasten met boeken (quality check: Nescio op voorraad) die deden denken aan de oude Zwaan en Terburg. Het enige nadeel is dat de locatie niet helemaal top is, het is een beetje uit de loop van het winkelend publiek. Ik hoop dat ze het halen. Hoewel ik omkom in de nog te lezen boeken, heb ik als steun in de rug maar twee boeken gekocht. U leest er nog wel over.

Liebepknof!

Mijn dochter moet voor scheikunde de eerste twintig elementen uit het Periodiek Systeem kennen. Ik moest meteen weer denken aan mijn middelbareschooltijd. Wij leerden die twintig elementen ook, met een raar zinnetje, dat zich laat horen als een onbegrijpelijke dialoog uit een modern toneelstuk.

persoon 1: Ha, hé! Liebepknof!
persoon 2: Nee, Namgalsipsklar, Kaka....

Correct geschreven was dit dan:

H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca

Voor mij is de onbegrijpelijkheid van de ezelsbrug juist zijn kracht. De zinnen klinken zo absurd dat ik ze wel moest onthouden.