Het zal de lezer van deze blog niet verbazen: ook tijdens de vakantie heb ik een boek gelezen.
De Bezige Bij is bezig met een mega-project: het uitgeven van de Volledige Werken van Willem Frederik Hermans. In dit deel staan drie vroege verhalenbundels:
Moedwil en misverstand,
Paranoia en
Een landingspoging op Newfoundland en andere verhalen. Alles gecorrigeerd naar de laatste aanwijzingen van de auteur en voorzien van een uitvoerig notenapparaat en essays over de ontstaans- en opublicatiegeschiedenis van de opgenomen werken.
De verhalen heb ik met veel plezier geklezen. Hoogtepunten waren voor mij de verhalen
Dokter Klondyke,
Preambule,
Paranoia,
Een landingspoging op Newfoundland en
Een veelbelovende jongeman.
Ook in de koffer:
Zen en de kunst van het motoronderhoud. Een onderzoek naar waarden.Dit boek werd mij al sinds ca. 1977 door verschillende vrienden steeds opnieuw aanbevolen. Ik pikte het nu op als kassakoopje, voor 4,95 Euro. Helaas moet ik melden dat het boek mij slecht bevallen is. Het is een mengeling van een roman en een filosofisch boek. Als roman is het op zijn best een slappe kopie van
On the road van Jack Kerouac. De romandelen zijn ook te lezen als metaforen voor de daar doorheen geschreven filosofische stukken, maar na een bladzijde of vijftig wordt dit erg voorspelbaar. De filosofische stukken zijn op zich interessanter, maar ik heb dit beter gelezen in
Ethiek als wetenschap van Leo Fretz, of (heel degelijk) in
Geschiedenis van de filosofie van Hans Joachim Stőrig. Wat verder te denken van een uitgever die het presteert om de titel van het boek foutief vertaald, onvolledig en met een spelfout op de cover te zetten.
Nog een kassakoopje, deze roman van Joost Zwagerman. Ook dit vond ik maar matigjes. Het verhaal is wel aardig, ik ben blijven lezen, maar het zijn wel erg veel wendingen, die uiteindelijk de geloofwaardigheid geen goed doen. Er wordt veel te veel verteld, waardoor het oppervlakkig blijft en het meer leest als reportage dan als roman. Vergeleken met (bijv.)
Turks fruit van Wolkers is dit maar minnetjes. Geen tipper.
Dan kwam dit nog tussen de onderbroeken tevoorschijn. Ik ben geen liefhebber van het genre. Veel te direct, veel effectbejag, en een rechtlijnig verhaal dat ik meteen vergeten ben. Het heeft ook een aanbeveling nodig:
literaire thriller. Dat lees je nou nooit op een boek van Reve:
literaire roman of zo. Eigenlijk zegt dat al genoeg.
Omdat er nog wat tijd overbleef herlas ik deze roman van Hermans, die in de bagage van mijn zoon zat, voor zijn leeslijst. Kijk, dit is nou echt een goed boek. Spannend, literair (zie opmerking bij vorige boek), goed doorgecomponeerd. Thema's zijn schijn en werkelijkheid, welk beeld hebben anderen van jou, welk beeld heb je van jezelf, wat is de (kennelijk ongrijpbare) werkelijkheid. Ik heb dit boek weer in een keer uitgelezen, en na afloop was ik weer verbluft door de ontknoping. Mijn zoon zei dat je na lezing dit boek meteen weer wilt lezen, om te kijken of je nou echt niets gemist hebt. Dat heb je niet, er is eenvoudig niet achter te komen wat de werkelijkheid is.
