De laatste Simenon

Dit is de laatste Simenon uit een boodschappentas vol die ik een keer in een opwelling kocht, die ik nog niet gelezen had. Het is een omnibus met drie romans, geen Maigrets. Ik schreef al eerder dat de 'andere romans' vaak interessanter zijn dan de bekende Maigrets. Zo ook weer hier. De zoon en Brief aan mijn rechter zijn werkelijk erg goed. Het eerste verhaal is een levens- en familiegeschiedenis, verteld door een vader aan zijn zoon. Een oud geheim blijkt allesbepalend te zijn geweest voor de familie. Striptease vond ik vervolgens wat minder, maar de laatste roman Brief aan mijn rechter was weer helemaal goed. Ook hier weer een onontkoombaar noodlot. Je weet al tientallen, nee honderd bladzijden, hoe het afloopt, en toch wil je het lezen. Bij een goed verhaal gaat het er niet om wie het gedaan heeft, maar waarom het zo moest zijn.

Wintergasten (2)

Gisteren de derde en laatste aflevering van Wintergasten gezien. Gast was oud-wereldkampioen schaken en tegenwoordig oppositieleider in Rusland: Garri Kasparov. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen, en het werd gelukkig een mooie uitzending. Aan de hand van Kasparovs favoriete fragmenten kregen we een interessant betoog over schaken, opgroeien in de Sovjet Unie, opvattingen over sport en spel, genialiteit, en de hedendaagse politieke situatie in Rusland. Jammer dat het zo kort leek te duren, hoewel anderhalf uur tegenwoordig erg lang is voor een programma.

Dat kan ik ook

Gisteravond de hele avond op televisie allerlei experts gezien. Bij het Journaal, de actualiteitenrubriek, weer het Journaal, Nova en Pauw & Witteman: iedereen zei dat Obama zou winnen en wel hier- of daarom. Vanmorgen blijkt dus dat Clinton heeft gewonnen. Vanavond weer kijken om te horen waarom of waardoor nu weer. Tja zo kan ik ook expert zijn. Dat lijkt me wel wat: expert Amerikaanse politiek.

De geheime schat

In het portiek waar mijn ouders wonen, heb ik een schat verborgen. Toen ik 9 jaar oud was heb ik in een gat in de muur een knikker, een paperclip en een papiertje met mijn naam verborgen, en het daarna dichtgesmeerd met wat cement dat we ergens vandaan hadden. Altijd als ik bij mijn ouders langs ga, valt mijn oog op de geheime plek.

Hier is ... Adriaan van Dis

Vanavond zag ik een tv-programma waarnaar ik al enige tijd uitkeek. Ik werd gelukkig niet teleurgesteld: in Van Dis in Afrika reist Van Dis door zuidelijk Afrika. Goeie informatie over de stand van zaken aldaar. Nog zes afleveringen: kijken!

Wintergasten

Naast Zomergasten zendt de VPRO nu al een jaar of twee Wintergasten uit. De programma's lijken wel op elkaar, hebben dezelfde presentator, deze gaat hier echter op bezoek bij zijn internationale gasten. Dat is veel interessanter dan bij Zomergasten, misschien omdat de Zomergasten-formule na al die jaren wel uitgemolken lijkt, en men daar de toevlucht moet nemen tot Henkjan Smits, Heleen van Rooyen en Linda de Mol. In Wintergasten waren dit jaar te gast: journaliste-activiste Naomi Klein en aartsbisschop Tutu, volgende week is alweer de laatste uitzending met oud-wereldkampioen schaken en (tegenwoordig) opponent van Poetin: Garry Kasparov. Volgende week vrijdag dus: kijken!

20 % lucht

Er is nu iets te koop: Zacht & luchtig van Campina. Het bestanddeel is 80 % vla. That's it. U leest het goed. Ik las het vanavond aan tafel en schoot pardoes in de lach. De rest is er doorheen geklopte lucht. Een literpak weegt dan ook maar 800 in plaats van 1000 gram. Het kost wel meer dan twee keer zoveel als gewone vla. Ik vermoed dat er iemand bij Campina een geweldige salarisverhoging heeft verdiend.