Vandaag (5 januari) precies 10 jaar geleden was ik voor de laatste keer bij de buurtsnackbar. De eigenaar was ook overgegaan op de Euro maar was van mening dat dit slechts het wijzigen van het guldenteken in euroteken inhield, en niet ook het getal door 2,2 delen. Ik denk dat dit het grofste voorbeeld van europrijsopdrijving was dat ik meemaakte. Gek genoeg slikte kennelijk iedereen het. Ach, een zak friet, zal men gedacht hebben. Ik ben zonder te betalen en zonder de bestelling weggelopen en natuurlijk nooit meer teruggekomen.
Gisteren las ik dat bij een steekproef bleek dat de tandartsen het vrijgeven van de tarieven aangrijpen om hun prijzen gemiddeld met 10 tot 30 procent te verhogen. Ik heb volgende week een afspraak, als mijn tandarts dat ook doet ben ik meteen weg. En dat zou eigenlijk iedereen in zo'n geval moeten doen.
Update 10 januari: De tandarts heeft de prijs voor een halfjaarlijks consult met 2 1/2 % verhoogd. Zo kan het dus ook, gelukkig.
0 reacties:
Een reactie plaatsen